— Uważam, że nasze rozstanie było totalnie książkowe — jakbyśmy chodzili do najlepszego na świecie psychoterapeuty — zaczyna Anna Jarosik w rozmowie z Plejadą. Aktorka przez cztery lata była żoną Michała Tomali. Teraz układa swoje życie na nowo. — Stwierdziliśmy, że jesteśmy młodzi, więc nie będziemy dalej próbować się tym szarpać — stwierdza.

Anna Jarosik, Michał Tomala i Anna Jarosik (2017 r.)

Przedpremierowo publikujemy fragment wywiadu z Anną Jarosik. Cała rozmowa dostępna od soboty na Plejada.pl. Pozostałe nasze wywiady przeczytasz tutaj.

Natalia Wolniewicz, Plejada.pl: À propos rozwodu — to nam, jako pierwszym udzieliłaś komentarza w sprawie rozstania z Michałem Tomalą. Jak stanąć na nogi po rozwodzie? Jak się rozstać w dobrych relacjach?

Anna Jarosik: Myślę, że bardzo ważne jest to, że nie informujemy o tym wszystkich naokoło i że to nie jest informacja rozwiana w mediach — to zawsze narobi krzywdy, bo ktoś skomentuje. Każdy ma, oczywiście, swoją opinię i “wie lepiej”, jak jest u nas. Bardzo się cieszę, że nam ponad rok udało się ukryć, że się rozstaliśmy. Napisałam wam o tym tylko dlatego, że sami mnie zapytaliście, czy to jest prawda. Stwierdziłam w porozumieniu z Michałem, że skomentujemy. Wolimy powiedzieć prawdę, niż żeby były spekulacje.

Uważam, że nasze rozstanie było totalnie książkowe — jakbyśmy chodzili do najlepszego na świecie psychoterapeuty. Wiadomo, że był ból i jak ta miłość umiera, to zawsze jest smutne. Rozstaliśmy się, dlatego że coś się już wytarło, coś się już nie sprawdzało

Stwierdziliśmy, że jesteśmy młodzi, więc nie będziemy dalej próbować się tym szarpać, tylko pójdziemy dalej. Nie mam z nim teraz kontaktu, ale wiem, że Michał ma żonę, jest szczęśliwy, więc ja też jestem mega szczęśliwa, że tak jest

Anna Jarosik i Michał Tomala (2018 r.)

— Ja układam swoje puzzelki, też jestem szczęśliwa. Myślę, że tutaj chodzi o to, żeby była dobra komunikacja, że w rozstaniu nie chodzi o to, żeby sobie wypominać: “ty byłeś taki, a ty byłaś taka, a jesteś taka beznadziejna, nienawidzę cię”, tylko żeby zakomunikować i przełknąć to, co powie druga osoba — na przykład, że kogoś nie kocha. To jest bardzo przykre, ale życie idzie dalej. Oczywiście, uważam, że trzeba dbać bardzo o związek i że są trudne momenty.

Zresztą mój partner teraz mnie bardzo tego uczy, że to nie jest tak, że zawsze jest miło, pięknie i różowo. Że są trudne chwile, mamy kogoś dosyć, ale budowanie tych klocków LEGO wyżej — to jest po prostu ten level expert. Nie bycie w stanie zakochania, który jest najfajniejszy — ale ile razy można w nim być — potem i tak jest z każdym to samo. Z każdym trzeba komunikować, rozmawiać, iść na kompromis. Jest takie słynne powiedzenie: “chcesz mieć rację czy relację”. Ja mam z tym problem, bo chcę mieć rację zawsze. Ale staram się nie mieć. Jeszcze jedno, co mówi mój przyjaciel psychoterapeuta — “racja, jest jak d***a, każdy ma swoją”. Taka jest prawda. To jest trudne, bo czasami chcemy podbić ego. Chcę mieć rację, ale on widział to inaczej. On mnie tego uczy.