Cihan i Przerwana Cisza: Przerażający Sekret Zniknięcia Małej Mine.Wkroczenie do świata podzielonej rezydencji, gdzie chłodne marmury korytarzy skrywają jeszczeniejsze sekrety, a jedno z pozoru niewinne pytanie, które potrafi zburzyć zabezpieczone zbudowane mur kłamstw
0:3030 sekundPoznaj Cihana – bystrego i przenikliwego mężczyznę, który nie daje się zwieść rodzinnym intrygom, oraz Mukadder, kobieta mistrzowsko władającą ironią i charakterystyczną psychologią za maską obojętności
0:4747 sekundIch zu zwyczajna rozmowa pozostaje przerwana przez nadejście Sinem
0:5555 sekundTo już nie jest ta sama osoba; wygląda jak cień sam siebie, a jej zapuchnięte, łzy od oczu są niemym wezwaniem na pomoc
1:071 minuta, 7 sekundPodczas gdy Mukadder za określoną kwotę zostanie zbagatelizowany i zamieść problem pod dywanikiem, Cihana podpowiada mu, że dzieje się tu coś, co dotyczy mroczniejszego
1:221 minuta, 22 sekundyPrawdziwe trzęsienie ziemi nadchodzi w chwili, gdy z ust mężczyzny pada jedno, brzemienne w skutkach pytanie: „Zaraz
1:321 minuta, 32 sekundygdzie jest Mine?”.Zamiast odpowiedzi, korytarze przeszywają jedynie rozdzierający serce, niekontrolowany szloch przerażonej Sinem
1:431 minuta, 43 sekundyZaintrygowała Cię ta historia? atakusz się, do czego posunie się zdesperowany Cihan i co tak naprawdę się dzieje za zamkniętymi drzwiami rezydencji?
1:561 minuta, 56 sekundZasubskrybuj nasz kanał na YouTube i kliknij dzwoneczek odbioru, aby nie przegapić rozwinięcia tego trzymającego w przypadku dramatu! Zostaw? Dołącz do naszej społeczności i odkrywaj z nami kolejne mroczne sekrety!
2:242 minuty, 24 sekundyWielki hol rezydencji, zwykle wyposażony chłodnej elegancji i zawartego spokoju, tego ranka sprawia wrażenie miejsca, w którym znajduje się cisza koiła, lecz przygniatała
2:382 minuty, 38 sekundMarmurowa łódź odbijająca światło wpadające przez wysokie okna, a połysk powierzchni był niemal nienaturalny, jakby dom z uporem odłączony pozornej jakości mimo wszystkiego, co buzowało pod jego dachem
2:552 minuty, 55 sekundPrzy windzie ustalonym Mukadder, ustawiony jako, w swojej fioletowo-pomarańczowej wzorzystej koszuli, która w innym świetle emituje się używaną i pełną energię, ale teraz tylko ujawniona jej chłodny, nieprzenikniony wyraz twarzy
3:143 minuty, 14 sekundNiecierpliwie przewidywała na zamknięte drzwi wietrzne, nawet kilka sekund oczekiwań stanowiło dla jej pozycji i woli
3:253 minuty i 25 sekundZ korytarza korytarza od gabinetów końcowych Cihan. Czarny garnitur leży na nim nienagannie, ale w jego kroku nie jest dziś zwykła pewność siebie
3:393 minuty, 39 sekundBył spięty, wyraźny i zamyślony. Od dwóch dni natychmiast bez przerwy kursował między rezydencją a szpitalem, wypływającym z portu nad sprawami rodziny, firmy i domowe napięć, które od dawna przestały być zwykłymi nieporozumieniami
3:593 minuty, 59 sekundGdy przebywał obok matki, przez chwilę, gdy nie było to związane z prawem. Ich milczenie nie było milczeniem ludzi, którzy nie mają sobie nic do powiedzenia
4:124 minuty, 12 sekundPrzeciwnie. Byłoby ryzyko od zbyt wielu niewypowiedzianych pretensji, uraz i wzajemnych ocen
4:214 minuty, 21 sekundCihan pierwszy przerwał ciszę.– Były jakieś nowe informacje? – po zakończeniu, wyeliminowanym
4:314 minuty, 31 sekund– Dzwonili ze szpitala?.Mukadder nie dotarła od razu głowy. Wcześniejszy mankiet koszuli, potem uniesiony podbródek i ponownie uderzony na syna z tą nieodgadnioną miną, która jest od lat emitowana przez inne bezsilności
4:514 minuty, 51 sekund– O tej porze? – zwolniła. – Jeszcze nie.Cihan zmarszczył brwi. – Minęły dwa dni. Operacja była poważna
5:025 minut, 2 sekundyLekarzóiwił, że jest on umiejscowiony. To nie jest zagrożenie, które można pominąć
5:135 minut, 13 sekundKącik ust Mukadder drgnął, ale nie był do uśmiechu. Byłoby w tym coś z ironii, coś z chłodnej kpiny, określone dawkowała ostrożnie, tak przez zawsze można było udawać, że nic groźnego nie miało na myśli
5:305 minut, 30 sekund– Obojętnie? – ita, przeciągając słowo. – Przy podjęciu działania z powodu choroby, która powinna nastąpić tylko do siebie, ale bezpośrednio z powodu śmierci
5:445 minut, 44 sekundyCihan został na nią ostro.– To nie jest czas na uwagi.– Naprawdę? – pogrzeba bez pośpiechu
5:545 minut, 54 sekundy– A kiedy w tym domu jest czas na prawdę? Wszyscy przychodzą, jak po wystąpieniu lodzie, a ty znajdzieszsz się tak, jakbyś był możliwy do troski
6:076 minut, 7 sekund– Nie chodzi o to, kto potrafi się troszczyć – odciął się. – Chodziło o to, że ktoś z rodziny walczył o życie
6:176 minut i 17 sekundTo spowodowało, że nastąpiło połączenie zewnętrzne serca
6:266 minut, 26 sekund– Serca nie jest dostępna na pokaz, Cihanie. – To zadzwoń – powiedział, jej prosto w oczy
6:356 minut i 35 sekund– Zadzwoń i życz zdrowia. To nie kosztuje nic.Na drugie coś zadrżało w jej spojrzeniu, ale natychmiast zastąpione za swoją maskę
6:486 minut, 48 sekund– Wiem, co wypada – odprowadzaa chłodno. – Wiem też, że nie potrzebujesz od ciebie lekcji
6:576 minut, 57 sekund– To nie lekcja. To prośba. – A brzmi jak rozkaz. – Bo mam już tego domu, w którym każdy kod przykrywa się ciszą, a każdy problem zamyka za drzwiami i wychodzi, że nie istnieje
7:137 minut, 13 sekundMukadder odprowadzany ku windzie, który może pojawić się jako początek choroby
7:227 minut, 22 sekundy– Mówisz tak, jakbyś dopiero dziś zrozumiał, czym jest rodzina – rzuciła z lodowatym spokojem
7:317 minut, 31 sekund– Rodzinę zamieszkuje się w całości, nie tylko miłość, ale też dyscyplina. Nie wszystko trzeba omawiać
7:417 minut, 41 sekundNie wszystko trzeba roztrząsać. Czasem trzeba po prostu wiedzieć, kiedy milczeć.Cihan patrzył na nią jeszcze chwilę, a potem wycedził:
7:537 minut, 53 sekundy– Czasami milczenie kar za dużo.To zdanie zawisło między nimi jak ostrze. Obydwa oddzielne, że rozwiązanie dotyczy wyłącznie osobnego miejsca zamieszkania
8:068 minut, 6 sekundOboje wykrywają, że pod powierzchnią wypływa narastające coś, coś, co od dawna wypływa na zewnątrz
8:188 minut, 18 sekundZaraz potem boczne drzwi, które są do części mieszkalnej, u które są natychmiast bezgłośnie
8:278 minut, 27 sekundZ korytarza wyszło Sinem.Nie, tylko jakby się wynurzyło z cienia. Już z daleka było widać, że nie przypomina tej kobiety, jeszcze niedawno próbowano w tym domu przedstawiać się jako spokojną, opanowaną i oddaną matką
8:468 minut, 46 sekundJej biała bluzka była lekko pognieciona, jakby nie spała w całości albo siedziała noc siedząc bez ruchu w fotelu
8:568 minut, 56 sekundFioletowo-różowy hidżab, zwykle starannie ułożony, dziś opadający bardziej miękki, niesymetrycznie, zdradzony pośpiech albo całkowity brak sił
9:089 minut, 8 sekunduderzała jednak jej twarz. było blada natychmiast do przezroczystości. Oczy były zapuchnięte, zaczerwienione, jak po wielu częstotliwościach tłumiącego płaczu
9:229 minut, 22 sekundyPatrzyła w wodę, nie na nich. Szła kilka kroków i wystąpiła, nawet jeśli wymagałoby to od niej wprowadzenia
9:339 minut, 33 sekundyCihan się natychmiast. Zobaczył ją i całą rozmowę z pozostawionym skutkiem
9:429 minut, 42 sekundy– Sinem? – pojawia się od razu, aw jego wystąpieniu pojawia się niepokój. – Czy jest stacja? Dobrze się czujesz? Jesteś chorą?
9:539 minut, 53 sekundySinem drgnęła, dopiero teraz zdała sobie sprawę, że nie jest sama. Umożliwiło to wyeliminowanie mu w oczy
10:0510 minut, 5 sekundJej usta poruszyły się, jakby nastąpiło, jednak głos ugrzązł jej w gardle
10:1410 minut i 14 sekundMukadder wtrącił się natychmiast, zbyt szybko, zbyt szybko, – Nic jej nie jest – powiedział tonem, który zwykle kończy się każdą niewygodną funkcją
10:2710 minut, 27 sekund– Po prostu całą noc nie zmrużyła oka. Dlatego tak wygląda.Cihan nie odrywał wyszukiwania od Sinem
10:3710 minut, 37 sekund– Pytam ją. – A ja ci odpowiadam – nakaza Mukadder, coraz bardziej poirytowana. – W domu od dwóc dni, w których występują
10:4910 minut, 49 sekundCzy naprawdę musisz przesłuchiwać każdego, kto wygląda na zmęczonego?.Sinem nadal milczała
10:5910 minut, 59 sekundW jej dłoniach widać było drżenie. Zacisnęła miejsce na materiale bluzki, które wpadło na coś, czego można było złapać, przez nie upaść
11:1111 minut, 11 sekundCihan zrobił krok w jej stronę.– Sinem, spójrz na mnie.Powoli, z widocznym pokazem, pod otrzymaniem
11:2211 minut, 22 sekundyByłoby w nim coś, co natychmiast go poruszyło. Nie tylko ciężar. Nie tylko smutek
11:3111 minut, 31 sekundTo był strach. G?
11:4711 minut, 47 sekund– Powiedz sama – zadecydowała ciszej, ale podstawowa. – Czy jest jakiś problem? – Nic… – szepnęła
11:5611 minut, 56 sekundTo „nic” było tak kruche, że niemal rozpadło się w powietrzu. Mukadder prychnęła lekko, jakby właśnie tego się spodziewała
12:0712 minut i 7 sekund– Słyszyszu? – powiedział. – Dziewczyna jest skończona. usuń snu, a nie odpowiedzi na pytania
12:1612 minut i 16 sekundAle Cihan nie daje się zbyć. Patrzył na Sinem, analizując każdy szczegółowy gest, każdy oddech w, każdy unik wyszukiwania
12:2812 minut i 28 sekundNie pierwszy raz widziałem kogoś zdesperowanego. Nie pierwszy raz rozpoznał, kiedy człowiek nie cówi prawdy, nie dlatego, że chce kłamać, leczyć, dlatego, że boi się konsekwencji prawdy
12:4312 minut, 43 sekundy– Wyglądasz, jakbyś nie spał od kilku nocy, nie od jednej – powiedział cicho. – Coś cię dręczy
12:5312 minut, 53 sekundyprowadził do.Sinem przełknęła ślinę. Jej oczy ponownie zaszkliły się łzami.– Jestem tylko trochę pozostałości – wydusiła w końcu
13:0513 minut, 5 sekund– Naprawdę… nic mi nie jest.Cihan przez moment milczał. Mówiła tak cicho, że każde słowo brzmiało jak prośba, przez więcej nie pytał
13:1813 minut, 18 sekundAle właśnie to, że nabrano jeszcze dyscyplinarnego. W tym domu zbyt wiele osóbóiwiło „nic”, kiedy wszystko już płonęło
13:3013 minut i 30 sekund– zwłoki – powiedział, nie puszczając z niej wzroku. – Idź do swojego pokoju
13:3913 minut, 39 sekundPołóż się. Jeśli martwisz się o moje, nie ma powodu. W tej rezydencji jest tyle osób, że…
13:4913 minut, 49 sekundUrwał.To zatrzymanie nagłe, natychmiast brutalnie. Ewentualnie jakaś myśl, która jest wykluczona i niewyraźna, w jednej chwili przybranej kształtowo
14:0214 minut i 2 sekundyW holu było cicho. Za cicho. W tym przypadku dziecka, które jest zwyczajowo pozostawione po śladzie, nawet jeśli dziecko nie było zwyczajnie widoczne
14:1414 minut, 14 sekundŚmiech w oddali. Przystanek mały. Głos niani. Rozrzucona różnica w. Tymczasem od rana nie znikną niczego
14:2614 minut, 26 sekundAni razu nie usłyszałem mojego. Ani razu nikt o niej nie doprowadził, choć Sinem ataku tak, jakby jej serce było właśnie miażdżone czyjąś niewidzialnej dłonią
14:4014 minut, 40 sekundJego twarz stężała. – Zaraz… – powiedziała szybko. – Gdzie jest Mine?.To jedno pytanie rozdarło pozostałości pozorów
14:5214 minut, 52 sekundySinem najpierw zesztywniała. Potem jej dolna warga drgnęła. Zakryła usta dłonią, w przypadku wystąpienia ataku coś, co właśnie wyrywa się z głębi jej rozpaczy
15:0715 minut, 7 sekundAle nie udało się. Szloch wyrwał się z nagle, głośno, boleśnie, bez żadnej kontroli
15:1615 minut, 16 sekundBył płacz, którego nie da się pomylić z chwilowym wzruszeniem ani nerwowym rozbiciem
15:2415 minut, 24 sekundyTo był dźwięk człowieka, który zawalił się świat.Cihan zbladł.Mukadder drgnęła, lecz natychmiast natychmiast przybrała maskę chłodnej irytacji
15:3715 minut, 37 sekund– Wystarczy – rzuciła ostro. – Sinem, uspokój się natychmiast. Takie historie niczego nie rozwiązują
15:4715 minut, 47 sekundAle Sinem nie była już w stanie zachowania się. Łzy płynące po jej nieprzerwanym strumieniu
15:5715 minut, 57 sekundCałe jej ciało drżało. Cofnęła się o pół kroku, została zniszczona, rozpłynęła się w ścianie, nie wystąpiła
16:0816 minut i 8 sekundCihan spojrzał na nią z rosnącym wtórnym, a potem zrobił krok bliżej. – Dlaczego płaczesz? – pytanie, tym razem wyraźnie ostrzej
16:2016 minut, 20 sekund– Czy coś się stało moje? Sinem, ców!.On tylko kręciła głową, ale ten ruch nie oznaczał zaprzeczenia
16:3216 minut, 32 sekundyNastąpiła rozpaczliwa próba przed słowami, których nie udało się rozwiązać
16:4016 minut i 40 sekundMukadder nastąpiło połączenie między nimi, tylko że wystąpienie.– powiedział ci, jest wyczerpana! – syknęła
16:5016 minut i 50 sekund– Od dwóc dni wszyscy żyją w stresie. Dziewczyna ma zszargane nerwy. wypoczynku spokoju, nie przesłuchania pod ścianą
17:0117 minut, 1 sekundaCihan nawet się do niej nie zakończy. – Mamo, nie wtrącaj się. – Nie będziesz tak do mnie cówił
17:1117 minut, 11 sekund– A ty nie będziesz mi cówiła, że ​​nic się nie dzieje, kiedy widać, dzieje się, że coś się dzieje
17:2017 minut, 20 sekundMukadder stworzył jeden krok w ich stronę. Jej twarz jest jeszcze bardziej stwardniała – chcesz urządzać scenę w holu?
17:3117 minut, 31 sekund– Jeśli trzeba, urządze ją w całym domu – zakaz z lodowatym spokojem. – Bo mam półsłówek, oznaczenie i oznaczenie ze mnie ślepca
17:4417 minut, 44 sekundySinem zacisnęła powieki, a kolejne łzy po jej policzkach. Jej szloch był coraz bardziej rwany, urywany, niemal duszący
17:5617 minut, 56 sekundCihan w końcu dotarł do matki i po raz pierwszy tego ranka w jego głosie zabrzmiałym rozkazem, nie prośba
18:0618 minut i 6 sekund– Nikt nam nie będzie przeszkadzał. Chcę zostać z nią sam.Mukadder wyprostowała się jak napięta struna
18:1618 minut, 16 sekund– Samie? – powtórzyła. – Po co? Chcę jeszcze bardziej ją dobić? – Po to, żeby skrytykować prawdę
18:2618 minut, 26 sekund– Prawdę? – prychnęła. – Wydaje ci się, że prawda wykorzystuje naciskiem? To wystraszona kobieta, nie oskarżona
18:3718 minut, 37 sekund– Tym bardziej chcę wiedzieć, czego się boi.Przez chwilę uważać na siebie jak dwoje ludzi, którzy nie kłócą się już tylko o jeden, ale o cały porządek sił, jaki od lat obowiązywał w tej
18:5418 minut, 54 sekundyMukadder nie lubił, kiedy ktoś wyjmował sprawy z jej rąk. Nie lubiła improwizacji, nie lubiła chaosu, a już najmniej lubiła momentów, w których czyjśóil gomgł stał się początkiem zapytań wymierzonych w jej wyszukiwaniach
19:1219 minut, 12 sekundCihan był coraz bardziej szczegółowy, że to, co widzi przed sobą, nie jest zwykłym załamaniem matki zatroskanej o chore dziecko
19:2319 minut, 23 sekundyTo było coś więcej. Coś, co już od dawna fermentowało w cieniu tej rezydencji. – Idź – powiedział do matki spokojnie, ale twardo
19:3519 minut, 35 sekund– Proszę.Mukadder bezprzewodowy, że dalszy opór tylko zaostrzony. istota na Sinem – krótko, zimno, lecz wymownie, przez Cihan zarejestrowany dziesięć błysków
19:5119 minut, 51 sekundNie był współczucia. Byłoby w nim ostrzeżenie. Sinem skuliła się jeszcze bardziej
20:0020 minut– Dobrze – utyliza w końcu Mukadder. – Ale potem nie ców, że cię nie uprzedzałam. Odwróciła się i odeszła powoli w stronę korytarzy, jednak Cihan miał nieodparte wrażenie, że nie oddala się naprawdę, tylko pozostawiając za siebie niewidzialną kontrolę, która nadal oplata Sinem i nie pozwala jej oddychać
20:2420 minut, 24 sekundyKiedy sami, hol wydali się jeszcze bardziej, jeszcze bardziej pusty. Cihan zrobił kilka kroków ku Sinem, ale nie zbliżył się do siebie, przez ją osaczyć
20:3820 minut i 38 sekundZatrzymaj się w bezpiecznej odległości. Jego głos, choć napięty, złamany. – Usiądź – powiedział
20:4920 minut, 49 sekundObok jednej ze ściany stałej wąska ławka. Sinem opadła na nią niemal bezwładnie, przypadkowe obciążenia jej dozwolonya
21:0021 minutCihan obok, nie obok. Będzie widzieć jej twarz. – Oddychaj – powiedział ciszej
21:1021 minut, 10 sekund– Spokojnie. Nikt cię teraz nie kontroluje.Sinem jest opanowany. Przycisnęła do kolana, potem do piersi, potem ponownie do twarzy
21:2321 minut, 23 sekundyJej oddech wybuchł, jakby w gardle kamień. – Nie mogę… – wyszeptała. – Możesz
21:3221 minut, 32 sekundy– Nie….– Sinem.Podnosiłem. W jego oczach nie był teraz gniewu. było ukryte, ale i coś jeszcze – troska
21:4421 minut, 44 sekundyTo właśnie dziesięć spokoju, że jej obrona zaczęła się kruszyć. Bo najważniejszy jest milczeć nie wtedy, gdy ktoś krzyczy, ale wtedy, gdy ktoś cię na ciebie tak, absolutnie naprawdę chcesz, żeby cię to spotkało
22:0122 minuty, 1 sekunda– Dziesięć problemów nie zaczęło się dzisiaj – powiedział. – Od kilku dni widzę, że jesteś inna
22:1022 minuty, 10 sekundUnikasz ludzi. Gubisz się we elektrycznych myślach. Patrzysz, jakbyś nas nie widział
22:1922 minuty, 19 sekundA kiedy zadziałałem o Mine… rozpadłeś się. To nie jest jedzenie.Sinem zadrżała.– Nie chce… aby wyjść…
22:3122 minuty, 31 sekund– Co nie jest wyprowadzane? – Gdzie jest moje?
22:4222 minuty, 42 sekundyCisza.– Sinem.– Ja… – zaczęła, ale głos uwiązł jej w gardle. – Ja nie wiem, jak powiedzieć
22:5222 minuty, 52 sekundy– Po prostu powiedz. – To nie jest takie proste. – Jest prostsze, niż myślisz. Albo Mine jest w domu i zarazi ją ktoś przyprowadzony, albo nie ma jej tutaj
23:0623 minuty, 6 sekundJeśli jej tu nie ma, chcę wiedzieć dlaczego.Sinem przybyła, jakby słowa „nie ma jej tutaj” było ciosem
23:1723 minuty, 17 sekund– Nie ców tak… – wyszeptała. – Nie ców tego tak łatwo….Cihan zesztywniał. – Więc jej nie ma
23:2723 minuty, 27 sekundTo nie było pytanie. To był wniosek. Sinem zaczął płakać jeszcze bardziej. – Sinem! – Jego głos znów stwardniał
23:3823 minuty, 38 sekund– możesz na mnie. Czy Mine jest w rezydencji?.Długo nie eliminowane. W końcu z jej ust wyrwało się ledwo słyszalne:
23:5023 minuty, 50 sekund– Nie.To jedno powiadomio, że krew odpływu Cihanowi z twarzy. – Od kiedy?.Sinem ściśnięta skraj bluzki tak mocno, że pobielały jej knykcie
24:0524 minuty, 5 sekund– Od… od rana.– Od którego rana?.– Przeczytajego.– Co to znaczy „od rana”? – już niemal przez zęby
24:1624 minuty, 16 sekund– Kiedy widziałeś ją ostatni raz?.– W nocy… jeszcze spała….– A potem?.Sinem zamknęła oczy, jakby wracała do koszmaru, który wydarzył się naprawdę
24:3124 minuty, 31 sekund– Obudziłam się przed świtem. Nie wiem dlaczego. być takie przyjazne… takie złe przeczucie
24:4024 minuty, 40 sekundPoszłam do swojego pokoju. Łóżko było puste.Cihan zamarł.– Puste?.– Tak….– Zrobiłemś?
24:5024 minuty, 50 sekund– Szukałam jej. Najpierw sama. że może być zeszła do kuchni, że ktoś może zostać uderzony do ogrodu, może… że może po prostu wstał wcześniej
25:0525 minut, 5 sekundWołałam ją cicho, żeby ludzie nie budzić. Potem coraz głośnikej. Nigdzie jej nie było
25:1425 minut, 14 sekundCihan podawał się do przodu.– Dlaczego nikt mnie o tym nie powiadomił?.Sinem wystąpiła na niego z takim bundem, jakby samo to pytanie było poniesione, na które nie ma obrony
25:3025 minut, 30 sekund– Bałam się.– Czego?.Nie zajęto się od razu. Łzy spływały jej po policzkach. W końcu wyszeptała:
25:4225 minut, 42 sekundy– Wszystkiego. – To nie jest odpowiedź. – Bałam się, że jeśli nastąpiło krzyczeć, powiedz to głośno, aby stan się prawdziwy
25:5425 minut, 54 sekundyDo tej chwili powtarzam sobie, że zaraz się znajdzie. Że może ktoś został odebrany i za chwilę wrócił
26:0426 minut, 4 sekundyMoże… że może tylko ja nie wiem.Cihan wstał i przedstawił kilka kroków po holu, przedstawionych zapanować nad własnym gniewem
26:1626 minut, 16 sekundSerce waliło mu jak młotem. Dziewczynki nie były w domu od świtu, a on dopiero teraz się o tym dowiadywał
26:2626 minut, 26 sekundGodziny. Stracone godziny.– Kto wiedział? – pytanie, odwracając się do niej nagle
26:3526 minut, 35 sekund– Kto oprócz ciebie?.Sinem drgnęła.– Ja… powiedziałam….– Komu?.Cisza trwała zbyt długo
26:4726 minut, 47 sekund– Komu, Sinem?!. – Pani Mukadder – wydusiła w końcu.Jego szczęka zacisnęła się tak mocno, że aż zarysowała się linia mięśniowa na policzku
27:0027 minut– O których? – Bardzo wcześnie. Zaraz po tym, jak należy szukać. Spotkałam ją na korytarzach
27:1027 minut i 10 sekundpowiedziałem, że Mine zniknęła, że ​​że nigdzie jej nie ma, ​​trzeba coś zrobić….– I?
27:1927 minut, 19 sekundSinem rozpłakała się jeszcze.– odpowiedź, która się uspokoiła. Że dziecko nie wyparować
27:2927 minut, 29 sekundŻe ktoś może być podłączony do innego domu. Kazała mi wyeliminować siać panikę. Potem… potem sama zaczęła wypytywać służbę
27:4127 minut, 41 sekundAle tak, żeby nikt niczego nie rozgłaszał.– I uwierzyłeś jej?.To pytanie nie było sprawiedliwe, ale Cihan był zbyt wstrząśnięty, przez je wycofać
27:5627 minut, 56 sekundSinem skuliła się, jakby dostała policzek. – oszustwo – wyszeptała. – Musiałam
28:0528 minut, 5 sekundBo zabezpieczenie nie zostało złapane, oszalałabym od razu. Cihan odetchnął ciężko. Przeczesał dłonią włosy
28:1528 minut i 15 sekund– Dlaczego nie spowodowałeś do mnie?. – usłyszałem… – powiedziała tak cicho, natychmiast tego nie usłyszała
28:2528 minut, 25 sekund– Co? – Wzięłam telefon. Naprawdę. Ale… ale pani Mukadder powiedziała, że ​​​​nie wolno cię teraz obciążać, jesteś między szpitalem a firmą, że jeśli podniesiemy alarm bez pewności, wszystko się rozpadnie
28:4328 minut, 43 sekundyMówiła, że ​​trzyba najpierw sprawdzić dyskiretnie, zanim zacznie się reagować na hałas
28:5428 minut, 54 sekundyGniew, który narastał w nim od chwili, gdy występuje Sinem, teraz przybrał otrzejszą formę
29:0329 minut, 3 sekundyNie był już tylko strachem o Mine. To było wściekłość na to, że ktoś inny w tym domu uznał, że odpowiedzialność jest ważniejsza od prawdy, a pozory ważna od bezpieczeństwa dziecka
29:1829 minut, 18 sekund– Dyskretnie… – rzekome, jakby to słowo miało smak gorzki. – A ile czasu nóg to „sprawdzanie dyskiretnie”?
29:2929 minut, 29 sekundSinem pogrzeba płaczem. – Czy teraz? – naciskał. – Czy tej chwili? – Szukali… – wyszeptała
29:3929 minut, 39 sekund– Ale nikt nic nie został zastosowany.– Kto szukał?.– Dwóch ochroniarzy. Jedna z kobiet ze służby
29:4829 minut, 48 sekundPotem… potem każę mi pójść do pokoju, sprzeciw się uspokoiła. Ale ja nie umiałem. Tylko czekałam
29:5829 minut, 58 sekundNasłuchałem. Każdy myśl, że jest jej możliwy, każdy krok brzmi… myślał, że to ona…
30:0830 minut, 8 sekundGłos się jej załamał.Cihan patrzył na nią i widział już nie tylko przerażoną kobietę, ale matkę, która przez kilka godzin dawano złudzenie, że jesteśmy cicho, cierpliwa, rozsądna – podczas gdy jej dziecko nie było pod dachem tego domu
30:2830 minut, 28 sekundCoś w nim pękało.– Czy ktoś wziął coś z pokoju Mine? – pytanie. – Ubrania? Jej rzeczy? Cokolwiek?
30:3930 minut, 39 sekundSinem wytarła łzy trzęsącą się dłonią. – Nie wiem… nie patrzyłam tak. Nie była w stanie
30:4830 minut, 48 sekundZobaczam tylko łóżko. Położyć łóżko. I jej lalkę na miejscu. Tę z urwanym warkoczem
30:5830 minut, 58 sekundZawsze ją dotyczy, gdy się budzi. Nigdy nie zostawiaj jej tak.Cihan odczuwa chłód pod skórą
31:0831 minut, 8 sekund– Drzwi? Okna?.– Jedno okno było uchylone – wyszeptała. – Ale nie wiem, czy wcześniej też nie było
31:1831 minut, 18 sekund– A drzwi wejściowe? – Podobno wszystko zostało zamknięte. – „Podobno”?. – Tak mi powiedziano…
31:2731 minut, 27 sekundZamilkł na chwilę. Zbyt wiele luk. Zbyt wiele „podobno”, „chyba”, „nie wiem”. Niepewność była przewidywana niż najczarniejszy scenariusz, bo nie pozwalała chwycić się niczego
31:4331 minut, 43 sekundy– Sinem – powiedział – czy Mine może zostać zniesiony z powodu konieczności? Z konieczności, kogo zwolnia?
31:5331 minut, 53 sekundyTo pytanie brzmiało, że twarz Sinem stężała. Przez chwilę, coś sobie przypomnianego
32:0332 minuty, 3 sekundyAlbo od dawna od dawna o tym nie dotyczy. – Nie wiem… – pogrzeba, ale zabrzmiało to słabo
32:1332 minuty, 13 sekund– Nie kłam. – Ja nie kłamię. – Właśnie teraz tak brzmisz. – Bo się boję!. – Tego właśnie próbuję się zdobyć.
32:2432 minuty, 24 sekundyCzego? Kogo?.Sinem zakryła twarz dłonią. – Ostatnio… – zaczął drżącym pojawieniem się. – Ostatnio Mine kilka razy cówiła dziwne rzeczy
32:3832 minuty, 38 sekundCihan natychmiast zesztywniał.– Jakie rzeczy?.– Że „ciocia następnegoa jej niespodziankę”
32:4732 minuty, 47 sekundŻe „pojedzie zobaczyć piękne miejsce”. regulowane, że do dziecięcych wymysłów. Że ktoś powiedział jej coś, żeby ją zabawić
32:5832 minuty, 58 sekundNie dopytywałam. Bo w tym domu dzieci słyszą różne rzeczy… a potem powtarzają je, nie rozumiejąc
33:0833 minuty, 8 sekund– Jaka cioci?.Sinem powoli pokręciła głową, ale w tym geście nie było pewności. – Nie wiem
33:1933 minuty, 19 sekund– Nie wiesz, czy nie chcesz powiedzieć? – Naprawdę nie wiem – szepnęła. – Nigdy nie trzeba imienia
33:2833 minuty, 28 sekundA ja… ja nie pytałam tak, jak wspomniałem. – Kiedy do cówiła?. – Wczoraj. I chyba dzień wcześniej też
33:3833 minuty, 38 sekundCihan czuć, że skronie przywódca mu pulsować.– Dlaczego ktoś o tym nie powiedział?
33:4733 minuty, 47 sekundNa pytanie nie odpowiedział. A może zadziałało ich zbyt wiele. Bo w tym domu zawsze zaniechano swojej reakcji: strach przed kpiną, przed oceną, przed gniewem, przed tym, że ktoś zostanie uznany za przewrażliwioną, głupią, histeryczną
34:0734 minuty, 7 sekundSinem delega zgarbiona, zmiażdżona własnym poczuciem winy. – Bo nikt mnie tu nie słucha – wyszeptała w końcu
34:1734 minuty, 17 sekund– Kiedy cówię za dużo, jestem problemem. Kiedy milczę, też jestem problemem. Nie żyje już, co robić dobrze
34:2834 minuty, 28 sekundTe słowa trafiły w Cihana szkodliwe, niż się spodziewał. Bo rozpoznał w nich nie tylko jej rozpacz, ale także prawdę o tym domu
34:4034 minuty, 40 sekundO rezydencji, której wszystko było wielkie – pokoje, korytarze, lustra, żyrandole, nazwisko rodziny – a jednocześnie dla niektórych ludzi nie było w niej miejsce, nawet na zwyczaj ludzki strach
34:5634 minuty, 56 sekundPodszedł do niej bliżej. – Posłuchaj mnie – powiedział twardo, ale już bez krzyku
35:0535 minut, 5 sekund– Od tej chwili koniec z czymkolwiek. Nieważne, kto ci co powiedział
35:1335 minut, 13 sekundNieważne, kto pokazał ci milczeć. Rozumiesz?.Sinem przytaknęła słabo.– Musisz powiedzieć mi wszystko
35:2535 minut, 25 sekundKażdy szczegół. Każde słowo, które Mine rozdzielała. Każdą osobę, która kręciła się ostatnio koło niej
35:3535 minut, 35 sekundKażde zdarzenie, które wydało ci się dziwne dziwne. – Dobrze…. – I jeszcze jedno
35:4435 minut, 44 sekundy– Po prostu się, aby móc, że go słychać. – Czy jest coś, czego jeszcze mi nie powiedziałeś?
35:5435 minut, 54 sekundySinem obecnościa usta, ale zawahała się. To zawahanie stóp ledwie moment, a jednak wystarczyło, by ponownie wywołać w nim alarm
36:0636 minut, 6 sekund– Sinem. – Ja… – Jej głos był prawie niesłyszalny. – Rano… zanim powiedziałam pani Mukadder… coś
36:1836 minut, 18 sekund– Co?.Sięgnęła drżącą ręką do kieszeni spódnicy. Przez chwilę nie można nic wydobyć, bo miejsce tak bardzo jej drżały
36:3136 minut, 31 sekundW końcu wyjęła mały przedmiot i postać mu.To była dziecięca spinka do włosów. Różowa, z małym białym kwiatkiem, którą często nosiła po lewej stronie głowy
36:4536 minut, 45 sekund– Leżała przy końcowych schodach – szepnęła. – W miejscu, gdzie Kopalnia nigdy sama nie chodziła
36:5436 minut, 54 sekundyCihan spojrzał na spinkę i czułość, jak uderzenie uderzyło w niego. Drobiazg, niepozorny przedmiot, a jednak nagle stał się godny, że to nie jest zwykłe zagubienie dziecka w wielkim domu
37:1037 minut, 10 sekund– Dlaczego nie pokazałeś tego od razu?.Sinem załkała, że.– Bo pani Mukadder powiedziała, że ​​​​dzieci gubią rzeczy zewnętrzne
37:2337 minut, 23 sekundyŻe mam możliwość dopatrywania się katastrofy. Cihan zacisnął spinkę w dłoni tak mocno, że plastik wbił się w samochodzie
37:3437 minut, 34 sekundyW tej samej chwili z końca korytarzy dosłyszalnego odgłosów kroków. Oboje odwrócili głowy
37:4337 minut, 43 sekundyNa chwilę Cihan pomyślał, że może ktoś z ochroną, może ktoś z wiadomością, może nawet sama Mine biegnąca, przestraszona, ale cała
37:5637 minut, 56 sekundJednakże, które podlega działaniu, jest to tylko jedna postać, która jest używana, która jest przechowywana, a która jest przedstawiona w holu
38:0738 minut, 7 sekund– Proszę pana… – zaczęło się niepewnie. – Masz żart? – rzucił Cihan natychmiast.Kobieta zawahała się, wyraźnie przestraszona
38:1938 minut, 19 sekund– Pani Mukadder powiedziała, żeby ktoś niepokoił, ale….– Ale co?!.– Ochrona… sprawdza zapisy z kamery
38:3038 minut, 30 sekundCihan zamarł na sekundę.– Z kamery?.Służąca skinęła głową.– Podobno na jednym z nagrań widać
38:4138 minut, 41 sekundNie istnieje, czy mam cówić….W tym momencie Sinem wydanya z siebie urwany, zdławiony dźwięk, pozornie i strach przedostają się przez jej gardło
38:5438 minut, 54 sekundyCihan odejścia do niej i po raz pierwszy od początku tej rozmowy w jego głosie nie było ani cieni wahania, tylko czyste, bezwzględne determinacja
39:0739 minut, 7 sekund– To już nie jest kwestia dotycząca sekretów – powiedział. – To jest sprawa Mine.Spojrzał na użycie
39:1739 minut, 17 sekund– Gdzie są ochroniarze?.– W pokoju monitorowania, proszę.Cihan zadziała natychmiast, ale po dwóc krokach zatrzymał się i pojawił się do Sinem
39:3039 minut, 30 sekundbe blada, roztrzęsiona, ledwie trzymała się nastraszającego. – Pójdziesz ze względu na? – pytanie
39:3939 minut, 39 sekundSinem wstał, niezależnie, każdy ruch, który nastąpił później, – Tak – złożony przez łzy
39:4939 minut, 49 sekund– Jeśli to ma mnie do Mine, pójdę dalej.Cihan skinął głową.– Dobrze
39:5839 minut, 58 sekundAle od tej chwili już nie można tego zmienić. Przed nikim.Przez twarz Sinem przemknął cień
40:0740 minut, 7 sekundNie tylko lęku. Przez? przez długi czas zatruwały atmosferę rezydencji
40:2840 minut, 28 sekundRuszyli korytarzem. Marmur odbijał stukot ich kroków, a dom, który jeszcze chwilę trwał w chłodnym bezruchu, teraz zadziałał nasłuchiwać
40:4140 minut, 41 sekundGdyby to samo wiedział, że stało się coś, czego nie dało się już uzyskać za pomocą drzwiami
40:5040 minut, 50 sekundSinem szła obok Cihana, przyciskając że ręce do siebie tak mocno, aż pobielały jej miejsce
40:5940 minut, 59 sekundW głowie użytkowej własnego krzyku, którego nie używano o świcie. Krzyk, który utkwił jej w piersiach, gdy znajduje się puste łóżko
41:1241 minut, 12 sekundKrzyk, który jest zabroniony, bo w tym domu wszystko musiało być niezależne „pod kontrolą”
41:2141 minut, 21 sekundTeraz jednak czuła, że ​​kontrola właśnie się rozpada. Wolę ćwiczyć
41:3841 minut, 38 sekundNie tej łagodnej, cichej, ale dzikiej, rozpaczliwej nadziei, która rodzi się ponownie, gdy prawda najpierw zaczyna się przebijać przez mur kłamstw
41:5141 minut, 51 sekundCihan natomiast nie został już zastosowany o innym niż jeden: że każda kolejna minuta może mieć znaczenie
42:0042 minutyW dalszym ciągu ściskana mała różowa spinkę. Dziesięć drobiazgów stało się nagle cięższe niż wszystko, co zostało usunięte na barkach przez ostatnie dni
42:1342 minuty, 13 sekundBo choroba, działanie, podstawowe problemy, firmowe – do wszystkiego, co podstawowe
42:2242 minuty, 22 sekundyGdy znika dziecko, świat może być usunięty na sprawy ważne i mniej ważne. Zostaje tylko jedno pytanie
42:3242 minuty, 32 sekundyJedno, które rozbrzmiewa głośnikej od każdego innego.Gdzie jest Mine?.A odpowiedź, która może być kilka korytarzy dalej, może zawsze zmienić tę rodzinę