Cihan budzi się w pustym łóżku i odkrywa, że Hancer zniknęła. Zamiast odpowiedzi spotyka swoją matkę, bezwzględną Mukadder, która chłodno oznajmia, że Hancer odeszła z własnej woli. Na stole zostawia złoty pocisk — symbol tragedii i zagrożenia, które od dawna wiszą nad rodziną.

W gabinecie Cicha znajduje dokumenty rozwodowe oraz list pożegnalny napisany przez Hancer. Dziewczyna wyznaje w nim, że odchodzi nie dlatego, że przestała kochać, lecz dlatego, że boi się, iż przez nią Cicha straci życie. Marzyła jedynie o prostym życiu u jego boku, z dala od bólu, konfliktów i rodzinnych intryg.

W gabinecie Cicha znajduje dokumenty rozwodowe oraz list pożegnalny napisany przez Hancer. Dziewczyna wyznaje w nim, że odchodzi nie dlatego, że przestała kochać, lecz dlatego, że boi się, iż przez

nią Cicha straci życie. Marzyła jedynie o prostym życiu u jego boku, z dala od bólu, konfliktów i rodzinnych intryg.

Zrozpaczony Cicha nie godzi się na rozstanie. Ignorując słowa matki, wybiega z rezydencji i rozpoczyna desperackie poszukiwania ukochanej na ulicach miasta. Tymczasem Hancer siedzi samotnie w małym

busie, próbując przekonać samą siebie, że odejście jest jedynym sposobem, by go ocalić.

Kiedy w końcu Cicha odnajduje ją na ulicy, oboje stają naprzeciw siebie pełni bólu, strachu i miłości. Hancer przyznaje, że nie potrafi bez niego żyć, a Cicha wyznaje, że bez niej jego życie nie ma

sensu. Mimo sprzeciwu rodziny i niebezpieczeństw postanawiają już nie uciekać przed uczuciem.

Trzymając się za ręce, odchodzą razem w niepewną przyszłość, ale po raz pierwszy od dawna nie są już sami.