Lucia zaczęła coraz bardziej oddalać się od Samuela, choć jeszcze niedawno była przekonana, że właśnie z nim spędzi całe swoje życie. Po dramatycznych wydarzeniach związanych z ciężką chorobą Celii i Felipe młoda kobieta po raz pierwszy od dawna zaczęła słuchać własnych emocji zamiast rozsądku. Zrozumiała, że życie jest kruche i że nie można podejmować tak ważnych decyzji wyłącznie dlatego, że wszyscy tego oczekują. Dlatego podczas rozmowy z Samuelem oznajmiła, że chce odłożyć ślub i potrzebuje czasu, aby uporządkować swoje uczucia. Dla Samuela był to prawdziwy cios. Choć próbował zachować spokój i zapewniał Lucię, że będzie czekał tak długo, jak będzie trzeba, w jego sercu zaczęły rodzić się coraz silniejsze podejrzenia i obsesyjna zazdrość.
Największym problemem okazał się ojciec Telmo. Kapłan po epidemii stał się dla mieszkańców Akacjowej symbolem dobra i poświęcenia. Pomagał chorym, wspierał rodziny i był obecny wszędzie tam, gdzie ludzie potrzebowali nadziei. Lucia również coraz bardziej doceniała jego obecność. W najtrudniejszych chwilach właśnie on był obok niej, a ich rozmowy z czasem zaczęły nabierać zupełnie innego znaczenia. Oboje próbowali ukrywać emocje, tłumacząc swoje spotkania zainteresowaniem sztuką i codziennymi sprawami, jednak każde spojrzenie zdradzało coś więcej. Szczególnie ważnym symbolem stał się obraz młodej kobiety, który Lucia odnawiała w swojej pracowni konserwatorskiej. Telmo zauważył, że portret przedstawia osobę ukrywającą prawdziwe uczucia przed całym światem, ale niepotrafiącą oszukać samej siebie. Lucia doskonale rozumiała, że kapłan nie mówi już tylko o obrazie.
Samuel z każdym dniem coraz mocniej wierzył, że między Lucią a ojcem Telmo rodzi się uczucie. Początkowo próbował tłumaczyć sobie wszystko rozsądnie, jednak zazdrość zaczęła zatruwać jego umysł. Każde spotkanie Lucii z kapłanem odbierał jako dowód zdrady. Zaczął obserwować ich zachowanie, przypominać sobie spojrzenia, milczenie i zakłopotanie, które wcześniej ignorował. W końcu uznał, że ojciec Telmo stał się jego rywalem. Co gorsza, Samuel przekonał samego siebie, że kapłan wykorzystuje Lucię dla jej majątku i pozycji. Ta myśl pozwoliła mu usprawiedliwić własne działania.
W tajemnicy przed wszystkimi Samuel wysłał tajemniczy list do człowieka o nazwisku Rogelio Miranda. Nie zdradził nikomu zawartości wiadomości, ale wyraźnie dało się odczuć, że przygotowuje coś niebezpiecznego. Od tego momentu przestał zachowywać się jak zakochany narzeczony walczący o ukochaną kobietę. Stał się chłodny, opanowany i niezwykle wyrachowany. Na zewnątrz był uprzejmy wobec Lucii, nie robił scen zazdrości i udawał, że akceptuje jej decyzję o odłożeniu ślubu. W rzeczywistości jednak planował działania przeciwko ojcu Telmo. Coraz częściej powtarzał sobie, że jeśli kapłan sam nie zniknie z życia Lucii, będzie musiał go do tego zmusić.
Tymczasem sam ojciec Telmo również przeżywał wewnętrzny dramat. Jako kapłan wiedział, że nie powinien dopuszczać do siebie podobnych emocji, jednak z każdym kolejnym spotkaniem coraz trudniej było mu ignorować uczucia do Lucii. Rozmowy o sztuce, wspólne chwile w pracowni i niewypowiedziane spojrzenia sprawiały, że zaczynał zadawać sobie pytania, których wcześniej nigdy nie chciał usłyszeć. Zrozumiał, że walka, którą prowadzi, nie dotyczy już tylko obowiązku wobec Kościoła, ale także własnego serca.
Równolegle mieszkańcy Akacjowej przeżywali inne dramaty. Lolita i Antonito nadal nie mogli wziąć ślubu przez absurdalną tradycję związaną z Ceferinem. Według starego zwyczaju dawny narzeczony musiał zakochać się w innej wdowie i otrzymać od niej pocałunek z miłości, aby wcześniejsze zobowiązanie przestało obowiązywać. Wszyscy próbowali przekonać Kasildę, by pomogła zakochanym i pocałowała Ceferina, jednak kobieta nie potrafiła zdradzić pamięci swojego zmarłego męża Martina. Jej odmowa sprawiała, że nadzieja Lolity i Antonita gasła z każdym dniem. Ceferino dodatkowo coraz bardziej naciskał na Lolitę, próbując odzyskać jej uczucia i zapraszając ją na wspólne spotkania. Dziewczyna była przerażona nie tylko samą sytuacją, ale również klątwą, którą według tradycji mogliby sprowadzić na swoje przyszłe dzieci.
Choć życie w Akacjowej powoli wracało do normalności po epidemii, pod powierzchnią narastały coraz silniejsze konflikty. Lucia coraz bardziej zbliżała się emocjonalnie do ojca Telmo. Samuel pogrążał się w obsesji i planował działania przeciwko kapłanowi. Lolita i Antonito tracili nadzieję na wspólną przyszłość, a mieszkańcy nie zdawali sobie sprawy, że największe zagrożenie rodzi się nie w dawnych przesądach, lecz w sercu człowieka, który dla miłości jest gotów przekroczyć każdą granicę.
Cała historia pokazuje, jak łatwo miłość może zamienić się w zazdrość i obsesję, kiedy zabraknie zaufania. Lucia chciała jedynie zrozumieć własne uczucia, lecz jej decyzja uruchomiła lawinę wydarzeń, które mogą doprowadzić do tragedii. Ojciec Telmo walczy z emocjami sprzecznymi ze swoim powołaniem, Samuel coraz bardziej zatraca się w gniewie, a pozostali mieszkańcy Akacjowej próbują ocalić własne szczęście w świecie pełnym dawnych zasad, sekretów i niewypowiedzianych uczuć.
