Cihan siedział samotnie w gabinecie.
Przed nim leżały dokumenty, ale nawet na nie nie patrzył.
Od poprzedniego wieczoru nie potrafił myśleć o niczym innym.
Wciąż słyszał słowa Fusun.
Miał córkę.
Dziewczynkę, o której istnieniu nigdy nie wiedział.
I której nigdy nie dostał szansy poznać.
Cihan spuścił głowę.
Przez dłuższą chwilę nawet się nie poruszał.
Ciche pukanie wyrwało go z zamyślenia.
Drzwi się otworzyły.
Do środka weszła Hancer.
– Cihan?
Zatrzymała się, kiedy zobaczyła jego twarz.
Cihan szybko otarł policzek.
Za późno.
Hancer zauważyła łzy.
Podeszła bliżej.
– Chciałam zobaczyć, jak się czujesz.
Cihan nie odpowiedział.
– To, co wydarzyło się wczoraj…
Hancer zawahała się.
– Bardzo mi przykro.
Cihan powoli podniósł wzrok.
Spojrzał na nią.
Potem jego oczy przesunęły się na jej brzuch.
Hancer natychmiast zrozumiała.
Cihan również to zauważył.
– Moja córka była już prawie na takim etapie.
Hancer zesztywniała.
– Cihan…
– Fusun powiedziała, że ciąża była bardzo zaawansowana.
Jego głos zaczął drżeć.
– Moje dziecko rozwijało się, a ja nawet nie wiedziałem, że istnieje.
Zakrył usta dłonią.
– Nie wiedziałem o niej absolutnie nic.
Hancer patrzyła na niego ze współczuciem.
– Nie rób sobie tego.
Cihan pokręcił głową.
– Ty czujesz swoje dziecko, prawda?
Hancer instynktownie położyła dłoń na brzuchu.
– Czujesz, kiedy się porusza.
Cihan wskazał na nią drżącą ręką.
– Sama mi kiedyś mówiłaś, że matka staje się pierwszym domem dziecka.
Hancer przypomniała sobie ich rozmowę w leśnej chacie.
– Tak.
– Że nosisz w sobie czyjeś życie.
Cihan z trudem łapał oddech.
– A moja córka też tam była.
Zacisnął szczękę.
– I nie mogłem zrobić absolutnie nic.
– Bo nie wiedziałeś.
– Właśnie!
Cihan nagle uderzył dłonią w biurko.
Potem zrobił to ponownie.
– Nie wiedziałem!
Hancer drgnęła.
– Cihan…
– Nie mogłem jej ochronić.
Jeszcze raz uderzył w blat.
– Nie mogłem zatrzymać Beyzy.
Schował twarz w dłoniach.
– Teraz też niczego nie mogę zrobić.
Jego głos stał się głuchy.
– Nie mogę cofnąć czasu. Nie mogę wrócić do dnia, w którym to się wydarzyło.
Hancer obeszła biurko.
Przez chwilę wahała się, ale w końcu położyła mu dłoń na ramieniu.
– To nie była twoja wina.
Cihan gwałtownie się podniósł.
Odwrócił się od niej.
– Była.
– Nie wiedziałeś o ciąży.
– Nie o tym mówię.
Hancer spojrzała na niego pytająco.
– Kiedy matka kazała mi ożenić się z Beyzą, powinienem był odmówić.
– Cihan…
– Powinienem był odejść.
Odwrócił się do Hancer.
– Zamiast tego pozwoliłem jej wejść do mojego życia.
Jego twarz znów wykrzywił gniew.
– Przez lata tolerowałem jej kłamstwa. Dawałem kolejne szanse. Pozwalałem jej wracać.
– Nie mogłeś wiedzieć, do czego to doprowadzi.
– Powinienem był wiedzieć, kim jest.
Cihan zacisnął pięści.
– Teraz patrzę na wszystko, co zrobiła, i zastanawiam się, jak mogłem tak długo tego nie widzieć.
Hancer próbowała go uspokoić.
– Może ona również teraz żałuje.
Cihan gwałtownie odwrócił głowę.
– Nie broń jej.
– Nie bronię.
– Właśnie to robisz.
– Próbuję tylko powiedzieć, że być może…
– Co?
Spojrzał na Hancer twardo.
– Że teraz nagle zrozumiała swój błąd?
Hancer milczała.
Cihan podszedł bliżej.
– Powiedz mi jedno.
– Co?
– Jak mam uwierzyć w żal kobiety, która potrafiła ukryć ciążę przed ojcem dziecka?
Hancer znieruchomiała.
Cihan tego nie zauważył.
Mówił dalej.
– Pozbawiła mnie nawet prawa do wiedzy.
Hancer przestała słyszeć kolejne słowa.
Jedno zdanie wciąż odbijało się w jej głowie.
„Ukryła ciążę przed ojcem dziecka.”
Jej dłoń odruchowo powędrowała do brzucha.
Przecież dokładnie to robiła.
Cihan nie wiedział, że dziecko, o którym przed chwilą mówił z takim wzruszeniem…
było również jego.
Przez cały czas pozwalała mu wierzyć, że ojcem jest Melih.
Hancer poczuła chłód.
Jeszcze chwilę wcześniej chciała tylko pocieszyć Cihana.
Teraz sama zaczęła się bać.
– Nie ma dla tego usprawiedliwienia – powiedział Cihan.
Hancer spojrzała na niego.
– Żadnego?
– Żadnego.
To słowo zabolało ją najbardziej.
Bo znała własne powody.
Strach.
Presję.
Sytuację, w której się znalazła.
Wszystko, co próbowała sobie tłumaczyć od miesięcy.
Ale nagle przestała być pewna, czy dla Cihana cokolwiek z tego będzie miało znaczenie.
Jeśli kiedyś odkryje prawdę, może nie zobaczyć kobiety, która próbowała ochronić siebie i dziecko.
Może zobaczyć tylko kolejną osobę, która odebrała mu prawo do prawdy o własnym dziecku.
Hancer patrzyła na niego w milczeniu.
Cihan nadal nie wiedział, dlaczego nagle pobladła.
Nie wiedział też, że mówiąc o zdradzie Beyzy, nieświadomie dotknął największego sekretu Hancer.
Sekretu, który z każdym kolejnym dniem stawał się coraz trudniejszy do ukrycia.
