“Najbardziej wstrząsające okazuje się jednak to, co Lucia pamięta po przebudzeniu. Dziewczyna wyznaje, że obudziła się bez ubrania, w łóżku obok Telma. W sali zapada ciężka cisza. Przeor próbuje ustalić, czy kapłan dopuścił się wobec niej przemocy, lecz Samuel gwałtownie przerywa przesłuchanie. td4729 Nie potrafi patrzeć, jak Lucia przeżywa kolejne upokorzenie. Domaga się surowej kary dla duchownego i zapowiada, że w razie potrzeby zwróci się również do innych władz.
Przeor uznaje, że dalsze wypytywanie dziewczyny byłoby zbyt obciążające. Dotychczasowe zeznania mają wystarczyć do oceny sprawy. Telmo protestuje, podkreślając, że Lucia nie potwierdziła bezpośrednio, iż została wykorzystana. Zaprzecza także, jakoby podał jej jakikolwiek środek odurzający. Nikt jednak nie zamierza pozwolić mu przejąć kontroli nad przesłuchaniem. Samuel wyprowadza Lucię z sali, a kapłan pozostaje sam przed duchownymi, którzy mają zdecydować o jego dalszym losie.
Tymczasem na Akacjowej dochodzi do spotkania, na które Carmen czekała przez wiele lat. Cesareo zamierza odprowadzić na komisariat młodego mężczyznę przyłapanego z cudzym portfelem. Chłopak zapewnia, że jedynie znalazł zgubę, ale strażnik nie daje wiary jego tłumaczeniom. Niespodziewanie interweniuje Carmen. Błaga, aby pozwolił mu odejść, po czym wyjawia, że zatrzymany jest jej synem.

Cesareo jest zaskoczony, jednak ostatecznie rezygnuje z zatrzymania młodzieńca. Ostrzega go tylko, że będzie miał go na oku. Gdy niebezpieczeństwo mija, Carmen z ogromnym wzruszeniem zwraca się do Raula. Nie potrafi uwierzyć, że po tak długiej rozłące znów może stanąć przed własnym dzieckiem. Liczyła na ciepłe powitanie, lecz szybko przekonuje się, że syn nie podziela jej radości.
Raul patrzy na matkę z wyraźnym rozczarowaniem. Nie może pogodzić się z tym, że kobieta, którą pamięta jako zamożną damę, teraz pracuje jako służąca. Zamiast pytać o jej życie i zdrowie, interesuje się przede wszystkim utraconą pozycją rodziny. Carmen jest zdruzgotana. Po tylu latach rozłąki pragnęła odzyskać synowską miłość, a otrzymuje jedynie chłód i pretensje.
Nie jest to jednak jedyny problem, który spędza jej sen z powiek. Carmen próbuje wyjaśnić Raulowi, że uczciwa praca pozwoliła jej przetrwać najtrudniejsze chwile i zachować godność. Przypomina, że to jego ojciec roztrwonił rodzinny majątek i doprowadził ich do ruiny. Raul nie chce jednak przyjąć jej wersji wydarzeń. Ujawnia, że po przekazaniu przez Carmen informacji o kryjówce męża doszło do starcia z udziałem policji, a jego ojciec trafił do więzienia w Huelvie.
Kobieta jest wstrząśnięta, lecz nie zamierza brać na siebie całej odpowiedzialności za czyny byłego męża. Próbuje porozmawiać z synem o ich wspólnej przyszłości, ale Raul szybko rozwiewa jej nadzieje. Przyznaje, że nie przyszedł szukać matczynej miłości. Liczył na pomoc finansową, a widok Carmen w stroju służącej sprawił, że poczuł się rozczarowany. Mimo tych bolesnych słów kobieta nie odwraca się od niego. Proponuje przygotowanie ulubionego migas i znalezienie mu tymczasowego schronienia. Głodny Raul zgadza się przyjąć posiłek, zastrzegając jednak, że nie należy oczekiwać od niego niczego więcej.
Carmen wciąż wierzy, że wspólne chwile pozwolą im odbudować więź. td4729 Nie wie jeszcze, że jej nadzieja zostanie wystawiona na kolejną próbę.
td4729 Równocześnie coraz więcej niejasności pojawia się wokół zniknięcia Lucii i ojca Telma. Celia odwiedza Ursulę na plebanii, chcąc dowiedzieć się, dlaczego kobieta tak interesowała się tajemniczym woźnicą oraz czy Samuel brał udział w jego poszukiwaniach. Ursula odpowiada wymijająco. Twierdzi, że nie ma żadnych informacji, które mogłyby pomóc rodzinie, i przypomina, że jako służąca nie ma dostępu do spraw zamożnych mieszkańców.
Celia nie jest jednak przekonana. Dostrzega, że Ursula zachowuje się tak, jakby wiedziała znacznie więcej, niż chce ujawnić. Kobieta w końcu przyznaje, że jej sytuacja na Akacjowej staje się coraz trudniejsza. Po odejściu Telma straciła jedyną osobę, która mogła ją chronić, a część mieszkanek dzielnicy otwarcie domaga się, by opuściła okolicę. Mimo kolejnych pytań nie zdradza jednak niczego na temat woźnicy.

Celia odchodzi bez odpowiedzi, ale jej podejrzenia nie słabną. Wkrótce wraca do sprawy razem z Felipe. Oboje zauważają niepokojącą zmianę w zachowaniu Samuela. Mężczyzna wydaje się coraz bardziej pewny siebie i zadowolony, podczas gdy Lucia pozostaje przygnębiona. Zastanawiają się również nad rolą Alicii Willanuevy, którą Samuel przedstawił młodej dziedziczce jako specjalistkę od renowacji dzieł sztuki.
Felipe przyznaje, że widział Lucię rozmawiającą z Alicią. Ich zachowanie sugerowało jednak, że poruszają znacznie bardziej osobiste tematy. Małżonkowie zaczynają podejrzewać, że Samuel nie powiedział im całej prawdy o tej znajomości. Niepokoi ich także fakt, że Lucia i Telmo zniknęli niemal w tym samym czasie, a po powrocie dziewczyna wyraźnie się zmieniła.
Celia i Felipe postanawiają przestać zadawać pytania, na które nikt nie chce odpowiadać. Zamiast tego zamierzają odnaleźć Alicię i dowiedzieć się, co naprawdę łączy ją z Lucią oraz Samuelem. Czują, że za pozornie niewinnymi spotkaniami kryje się tajemnica, która może rzucić nowe światło na wydarzenia w pustelni.
Sama Lucia również spotyka się z Alicią. Kobieta przyznaje, że specjalnie przyjechała na Akacjową, aby dowiedzieć się, jak zakończyło się przesłuchanie. Jest przekonana, że Telmo powinien ponieść odpowiedzialność za swoje czyny. Lucia wyjaśnia jednak, że nie mogła oskarżyć duchownego o coś, czego sama nie pamięta.
Podkreśla, że opowiedziała trybunałowi wyłącznie o szklance wody, nagłym osłabieniu i przebudzeniu w łóżku obok kapłana. Nie zamierzała kłamać nawet wtedy, gdy jej zeznania mogłyby pomóc w wydaniu wyroku. Alicia próbuje przekonać ją, że po traumatycznych wydarzeniach pamięć może być niepełna, a umysł potrafi chronić człowieka przed bolesnymi wspomnieniami.
Dla Alicii istotne jest przede wszystkim to, że Telmo podał Lucii wodę tuż przed jej omdleniem. td4729 Uważa, że ten szczegół powinien wystarczyć, aby wzbudzić poważne podejrzenia. Dziewczyna nie potrafi jednak podzielić jej pewności. Przyznaje nawet, że częściowo współczuje duchownemu. Ta deklaracja wywołuje oburzenie Alicii, która ponownie nazywa go niebezpiecznym człowiekiem i zapewnia, że Samuel zrobi wszystko, aby ją ochronić.
Lucia słucha w milczeniu. Nie zdaje sobie sprawy, że Samuel, przedstawiany jej jako najwierniejszy obrońca, sam może mieć wiele do ukrycia.
W tym samym czasie Samuel zaczyna realizować plan przeciwko Ursuli. Spotyka się potajemnie z Cesarem, który informuje go, że udało mu się nastawić mieszkanki dzielnicy przeciwko kobiecie. Wykorzystał jej dawną reputację i przekonał sąsiadów, że po odejściu ojca Telma nie ma już żadnego powodu, aby pozostawać na Akacjowej.
Samuel jest zadowolony z rezultatów. Uważa, że przez lata ludzie niesłusznie postrzegali go jako słabego, a teraz zamierza pokazać, jak skutecznie potrafi rozprawiać się z przeciwnikami. Wręcza Cesarowi pieniądze i poleca mu kontynuować działania. Chce doprowadzić do całkowitego upadku Ursuli i zmusić ją do opuszczenia dzielnicy.
Tymczasem w domu Hidalgo Rosina musi zmierzyć się z konsekwencjami plotek o rzekomym romansie Susany. Kobieta jest wściekła na Kasildę, która rozpowiedziała prywatną rozmowę, przez co cała Akacjowa zaczęła komentować życie jej przyjaciółki. Służąca próbuje się tłumaczyć, ale Rosina nie zamierza od razu jej wybaczyć. Dopiero interwencja Liberta sprawia, że Kasilda może wrócić do obowiązków.
Rosina szybko wraca jednak do tematu Susany. Uważa, że przyjaciółka zbyt mocno poświęca się pracy i nie potrafi już czerpać radości z życia poza pracownią krawiecką. Liberto przypomina, że Susana zawsze kochała swój zawód i powinna sama decydować o swojej przyszłości. Rosina obawia się jednak, że pracownia stała się dla niej nie tylko źródłem utrzymania, ale również sposobem na ucieczkę przed samotnością.
Podczas rozmowy z ciotką Liberto próbuje przekonać ją, aby ograniczyła obowiązki i pomyślała o własnym szczęściu. Susana początkowo reaguje oburzeniem. Uważa, że siostrzeniec chce ją odsunąć od pracy ze względu na wiek. Dopiero gdy Liberto wspomina o podróży do Genui i odwiedzinach u syna Simona, kobieta wyraźnie poważnieje.

Przyznaje, że coraz bardziej doskwiera jej rozłąka z synami, szczególnie z Leandrem. Praca pomaga jej zagłuszyć tęsknotę, ale nie jest w stanie zastąpić obecności najbliższych. Liberto zaczyna rozumieć, że za jej przywiązaniem do pracowni kryje się znacznie więcej niż zawodowa ambicja.
Wkrótce Susana podejmuje decyzję o wcześniejszym zamknięciu zakładu. Rezygnuje z zatrudnienia Romualda, ponieważ jego oczekiwania finansowe okazują się zbyt wysokie. Dochodzi do wniosku, że dotychczasowe dochody wystarczą jej na utrzymanie, a wolny czas może wreszcie przeznaczyć na siebie.
Rosina natychmiast zasypuje ją pomysłami. Proponuje spacery, tenis, jazdę konną, a nawet szermierkę, lecz Susana odrzuca kolejne propozycje. Wtedy Liberto wpada na znacznie ciekawszy pomysł: obie kobiety mogłyby wspólnie napisać historię Akacjowej, wykorzystując niezwykłe wydarzenia, których przez lata były świadkami. Rosina jest zachwycona, a Susana po raz pierwszy od dawna okazuje prawdziwe zainteresowanie czymś niezwiązanym z krawiectwem.
Później przyjaciółki odwiedzają Akademię rysunku. Rosina odkrywa, że Susana mogłaby odnaleźć przyjemność w tworzeniu własnych obrazów, zwłaszcza przedstawiających świętych i męczenników. Dla kobiety jest to niezwykły krok. Po raz pierwszy od dawna decyduje się spróbować czegoś nowego, zamiast podporządkowywać cały dzień obowiązkom zawodowym.
Nie wszystkie problemy mieszkańców Akacjowej dotyczą jednak przeszłości. Flora coraz bardziej martwi się zachowaniem Peni. Odkąd rozpoczęła próby w zespole teatralnym, ukochany stał się małomówny i chłodny. Dziewczyna próbuje rozweselić go fragmentem swojej roli, ale mężczyzna reaguje ironią, co sprawia jej przykrość.
Flora zwierza się Lolicie, że obawia się zazdrości Peni. Podejrzewa, iż ukochany nie akceptuje jej kontaktów z aktorami i reżyserem, a w przyszłości może zażądać, aby porzuciła teatr. Sama przyznaje, że tak bardzo zależy jej na wspólnym życiu z Penią, iż byłaby gotowa zrezygnować z występów, gdyby tylko o to poprosił.
Lolita próbuje uświadomić przyjaciółce, że miłość nie powinna oznaczać rezygnacji ze wszystkich własnych marzeń. Rozmowa schodzi również na przyszłość kobiet. Flora opowiada o zmianach, o których słyszała w środowisku teatralnym. Być może nadejdzie czas, gdy kobiety będą mogły samodzielnie podróżować, studiować, dysponować własnymi pieniędzmi, a nawet głosować. Lolita jest zaskoczona takimi wizjami, ale Flora nie potrafi całkowicie porzucić marzeń o niezależności.
Po powrocie z próby Flora nadal nosi wianek z kwiatów i z dumą opowiada o swojej roli leśnej nimfy. Penia wciąż zachowuje się jednak tajemniczo. Zapewnia, że nie musi rezygnować z występów, ale obiecuje wyjaśnić swoje przygnębienie dopiero w odpowiednim momencie.
Wkrótce dziewczyna odkrywa przedmiot, który może wyjaśnić jego dziwne zachowanie. Jest to pierścionek. Flora zaczyna podejrzewać, że Penia przygotowuje dla niej coś wyjątkowego. Czyżby wreszcie zamierzał poprosić ją o rękę?
td4729 Na poddaszu służby również nie brakuje zamieszania. Servando stopniowo odzyskuje siły po ciężkiej chorobie, ale jego powrót do zdrowia przysparza współlokatorom nowych kłopotów. Portier odzyskał apetyt i niemal opróżnił spiżarnię, pochłaniając większość zapasów kiełbasy. Fabiana nie kryje oburzenia, ponieważ oszczędności miały zostać przeznaczone na prezent ślubny dla Lolity i Antonita.
Servando nie zamierza jednak ograniczać jedzenia. Twierdzi, że organizm potrzebuje odpowiedniego pożywienia, aby odzyskać siły. Jeszcze bardziej niecierpliwi się z powodu przedłużającego się odpoczynku. Chce natychmiast wrócić do portierni, przekonany, że bez jego nadzoru w kamienicy musi panować chaos.
Fabiana stanowczo odmawia. Przypomina mu, że mimo poprawy nadal nie jest całkowicie zdrowy i nie powinien podejmować decyzji bez zgody lekarza. Ramon również nie zamierza ryzykować. td4729 Zapowiada, że wezwie medyka, który oceni stan portiera i zdecyduje, kiedy będzie mógł wrócić do pracy.
Servando niechętnie przyjmuje tę decyzję, ale nie rezygnuje z narzekania. Współlokatorzy żartują z jego przesadnej gorliwości, przypominając, że jeszcze niedawno potrafił znaleźć sobie wiele okazji do popołudniowej drzemki. Mężczyzna protestuje, lecz po chwili znów zgłasza głód. Dla Fabiany staje się jasne, że jego apetyt może okazać się większym wyzwaniem niż sama rekonwalescencja.
Największy dramat rozgrywa się jednak ponownie wokół Carmen. Kobieta prosi Fabianę o zgodę na tymczasowe zakwaterowanie Raula na poddaszu służby. Rozumie, że ostateczna decyzja należy do Ramona, ale nie chce pozwolić, by jej syn został bez dachu nad głową. Przygotowuje dla niego ulubione migas i przedstawia go Fabianie oraz Agustinie.
Kobiety witają młodzieńca serdecznie, oferując mu pomoc i miejsce wśród ludzi, którzy sami niewiele posiadają, ale potrafią dzielić się tym, co mają. Raul odpowiada jednak z pogardą. Otwarcie przyznaje, że przywykł do towarzystwa ludzi z wyższych sfer i nie widzi wśród obecnych nikogo podobnego do siebie. Carmen próbuje tłumaczyć jego zachowanie zmęczeniem, lecz Fabiana dostrzega, że ponowne spotkanie z synem nie przynosi jej wyłącznie szczęścia.
Jej najgorsze obawy szybko się potwierdzają. Gdy zagląda do pokoju Raula, odkrywa, że chłopak zniknął razem ze wszystkimi swoimi rzeczami. Carmen jest zdruzgotana. Nie rozumie, dlaczego syn ponownie ją opuścił, choć zrobiła wszystko, aby zapewnić mu schronienie i jedzenie. Pozostałe kobiety próbują ją pocieszyć, ale nikt nie wie, dokąd odszedł młodzieniec.
W tym samym czasie zapada decyzja w sprawie ojca Telma. Kapłan zostaje wezwany przed przełożonych i dowiaduje się, że Trybunał Kościelny uznał go za winnego. Nie okazuje wielkiego zaskoczenia, ale chce wiedzieć, jaka kara go czeka. Pyta, czy resztę życia spędzi w zamknięciu. Odpowiedź okazuje się jednak inna. Ma pozostać w odosobnieniu jedynie do chwili przygotowania podróży. Duchowny nie rozumie, dokąd ma zostać wysłany, a jego przyszłość nadal pozostaje niejasna.
Lucia tymczasem ponownie rozmawia z Samuelem. td4729 Przyznaje, że spotkała się z Alicią i wysłuchała jej dramatycznej historii, ale nadal nie potrafi powiedzieć, że Telmo rzeczywiście dopuścił się wobec niej przemocy. Nie chce przypisywać mu czynów, których nie pamięta. Samuel musi więc zmierzyć się z faktem, że dziewczyna nie zamierza powtarzać cudzych oskarżeń tylko po to, aby potwierdzić jego wersję wydarzeń.
Na Akacjowej coraz wyraźniej widać, że za pozornie zwyczajnymi rozmowami kryją się tajemnice, które mogą odmienić los wielu mieszkańców. Samuel konsekwentnie realizuje plan przeciwko Ursuli, Celia i Felipe próbują odkryć prawdę o Lucii, a Carmen po raz kolejny zostaje sama ze swoim bólem. Susana zaczyna natomiast otwierać się na nowe możliwości, podczas gdy Flora z niecierpliwością czeka na wyjaśnienie tajemniczego zachowania Peni.
Czy ojciec Telmo zostanie ostatecznie odsunięty od dotychczasowego życia i dokąd zaprowadzi go tajemnicza podróż? Dlaczego Samuel tak bardzo chce pozbyć się Ursuli? Czy Celia i Felipe odkryją prawdziwą rolę Alicii, zanim będzie za późno? I najważniejsze: czy Carmen zdoła jeszcze odzyskać syna, który po latach rozłąki ponownie ją porzucił?
Na odpowiedź trzeba będzie poczekać, ale jedno jest pewne: na Akacjowej prawda dopiero zaczyna wychodzić na jaw, a jej konsekwencje mogą okazać się znacznie poważniejsze, niż ktokolwiek przypuszczał.”