Po wydarzeniach związanych z nagraniem i decyzją o rozstaniu z Cihanem, Hancer nie da się już przekonać do ratowania małżeństwa. Mężczyzna, widząc mur w jej oczach, odpuści i odwiezie ją pod dom brata. Samochód zatrzyma się na drodze, ale zanim Cihan zdąży wysiąść, drzwi otworzą się z impetem. Na schodach stanie Cemil. Nie będzie już tym samym człowiekiem – zmęczonym i wycofanym. W jego spojrzeniu pojawi się chłód i coś obcego.

Cemil wściekły na Hancer. Wyrzeknie się siostry!

— Trochę późno — powie lodowato — ale w końcu zrozumiałem to, co powinienem był zrozumieć dawno temu.

Hancer zamarznie.

— Bracie…

— Wejdź do domu! — przerwie jej ostrym tonem. Bez słowa wyjaśnienia wyrwie walizkę z ręki Cihana i rzuci mu pełne pogardy spojrzenie. Drzwi zamkną się przed mężczyzną z głuchym trzaskiem. W środku zapanuje ciężka atmosfera.

— Bracie… nie zapytasz mnie, dlaczego tu jestem? — zapyta cicho Hancer.

— Nie.

— Dlaczego?

— Bo ci nie wierzę.

Te słowa uderzą w nią jak policzek.

— Co się stało? Dlaczego tak ze mną rozmawiasz?

Cemil odwróci się gwałtownie.

— Gra się skończyła! — wybuchnie. — Przestań mnie okłamywać! Ja już nie mam siostry!

Hancer cofnie się o krok, a jego kolejne słowa będą jeszcze bardziej bolesne.

— Odkąd się sprzedałaś… nie mamy o czym rozmawiać.

To będzie moment, w którym jej świat zacznie się rozpadać. Cemil zamknie się w swoim pokoju, a w domu zapadnie cisza. Wtedy do akcji wkroczy Derya.

— Co się stało? — zapyta z pozorną niewinnością. — Czy Cemil powiedział nieprawdę?

Hancer spojrzy na nią przez łzy.

— Co zrobiłaś?

— Powiedziałam mu wszystko. Ze szczegółami — odpowie bez skrupułów.

Na Hancer spadnie kolejny cios. Derya wyzna, że ujawniła prawdę o pieniądzach, małżeństwie z Cihanem i chorobie Cemila.

— Pochowałaś go żywcem… — wyszepcze załamana Hancer.

— Sama jesteś sobie winna — odpowie chłodno bratowa.

Zostawiona sama, Hancer spróbuje jeszcze dotrzeć do brata. Zapuka do jego drzwi, błagając o rozmowę.

— Bracie… zrobiłam to dla ciebie. Chciałam cię uratować…

Ale z drugiej strony nie padnie żadna odpowiedź. Załamana kobieta osunie się na podłogę, czując, że właśnie straciła ostatnie miejsce, które mogła nazwać domem. Mimo wszystko Hancer nie podda się i spróbuje naprawić relację. Przygotuje ulubioną kolację brata – pilaw i ajran, tak jak dawniej. Gdy Cemil wyjdzie z pokoju, ona spróbuje się uśmiechnąć.

— Bracie, spójrz… zrobiłam twoje ulubione danie. Spróbuj chociaż trochę.

Jednak jego reakcja będzie lodowata.

— Nie chcę. Mam już wszystkiego dość — powie.

Po chwili doda słowa, które złamią ją ostatecznie:

— Wychowałem siostrę, która nigdy nie ma dość.

I wyjdzie, trzaskając drzwiami.

Kolacja wystygnie, a razem z nią resztki nadziei Hancer. Noc okaże się jeszcze bardziej bolesna. Cemil nie wróci do domu. Nad ranem Hancer pobiegnie do jego sklepu, przeczuwając najgorsze.

Hancer wygnana z rodziny

Na drzwiach zobaczy kartkę: „Na sprzedaż”.

W środku dostrzeże brata, śpiącego na krześle. Obudzi go i spróbuje jeszcze raz.

— Proszę cię, nie milcz. Wściekaj się, krzycz… ale nie milcz.

Cemil nawet na nią nie spojrzy.

— To, co miałem do powiedzenia, wisi na drzwiach.

Po tych słowach zamknie drzwi niemal przed jej twarzą. Hancer zostanie sama, z dłonią opartą o zimne szkło. Po drugiej stronie zobaczy tylko jego plecy… i kartkę, która będzie symbolem końca wszystkiego.