“Kiedy Can siada obok niej, zaczynają wspólnie szukać dokumentu. Hanser wyjaśnia, że chodzi o materiał związany z instytucjami przyznającymi stypendia. Can sprawdza kolejne lokalizacje, pokazuje jej, gdzie mogą znajdować się zapisane pliki i jak szukać dokumentu, który zniknął z pierwotnego miejsca.
Nie robi z tego demonstracji swojej wyższości. Po prostu krok po kroku rozwiązuje problem. Hanser obserwuje jego działania i jednocześnie sama uczy się obsługi systemu.
Ich bliskość nie ma charakteru romantycznego. td4729 Oboje po prostu patrzą na ten sam ekran i mają wspólny cel. Jednak właśnie takie zwyczajne chwile mogą powiedzieć o relacji więcej niż wielkie deklaracje. Hanser nie mówi, że mu ufa, a Can nie mówi, że chce odbudować ich relację. Mimo to przez kilka minut potrafią działać po tej samej stronie.
W końcu udaje się odnaleźć materiały związane z dokumentem. Hanser dziękuje Canowi. W normalnych okolicznościach byłby to zwykły gest, ale między nimi brzmi jak mały krok w stronę porozumienia.
Wtedy jednak komputer pokazuje coś, czego żadne z nich się nie spodziewało.
Wśród starych danych pojawia się wiadomość związana z Jasemin. Hanser natychmiast zwraca na nią uwagę. Nie jest to zwykły dokument roboczy. Chodzi o ślad po osobie, której dane, zgodnie z wcześniejszymi informacjami Engina, miały zostać skopiowane, a następnie usunięte z laptopa.
Jeśli Engine rzeczywiście usunął wszystkie materiały Jasemin, ta wiadomość nie powinna już tam być.
W jednej chwili atmosfera całkowicie się zmienia. Jeszcze przed chwilą problemem był tylko zagubiony dokument. Teraz pojawia się znacznie poważniejsze pytanie: dlaczego na komputerze pozostał ślad po Jasemin i co znajduje się w środku?
Hanser próbuje otworzyć wiadomość, ale plik nie daje się odczytać. Mogliby próbować otwierać go wielokrotnie albo po prostu zrezygnować. Can wybiera jednak bardziej ostrożne rozwiązanie. Najpierw zabezpiecza znalezisko i przesyła kopię do siebie, aby później spróbować otworzyć ją na innym urządzeniu lub w innym środowisku.
To praktyczna decyzja, ale ma również drugi wymiar. Od tej chwili tajemnicza wiadomość Jasemin nie znajduje się już wyłącznie na laptopie Hanser. Can również ma jej kopię. Jeżeli wiadomość zawiera coś ważnego, oboje stają się częścią tej samej zagadki.
To szczególnie interesujące, ponieważ Hanser na początku za wszelką cenę chciała poradzić sobie bez niego. Kilka minut później jego pomoc pozwala jej nie tylko odnaleźć dokument, ale również zabezpieczyć materiał, który może mieć znaczenie dla dalszych wydarzeń.
Nie oznacza to jednak pojednania. Ich wcześniejsze problemy nie znikają nagle. Przez krótką chwilę po prostu działają po tej samej stronie.
Hanser dziękuje Canowi, a jej ton jest spokojniejszy niż wcześniej. Can nie próbuje przedłużać swojej obecności przy jej biurku. Wstaje, wraca”
