Beyza jest przekonana, że wreszcie osiągnie swój cel i odzyska pełną kontrolę nad relacją z Cianem. W domu Nusreta przygotowano czerwone róże, obrączki i uroczyste spotkanie, podczas którego Hanser ma być świadkiem jej zwycięstwa. Wszystko zmienia się jednak w chwili, gdy zamiast Ciana pojawia się jego kierowca z pudełeczkiem. Zaskoczona Beyza szybko dowiaduje się, że jej przyszły mąż nie zamierza przyjechać osobiście. Nusret dzwoni do Ciana, domagając się wyjaśnień, ale mężczyzna nie próbuje łagodzić sytuacji. Każe włączyć głośnik, aby wszyscy zgromadzeni usłyszeli jego słowa. Następnie przypomina Beyzie, że sama domagała się potraktowania Hanser w określony sposób, a teraz doświadcza podobnego upokorzenia. Połączenie zostaje przerwane, a romantyczna uroczystość zamienia się w publiczny konflikt.
Beyza natychmiast oskarża Hanser i pozostałe kobiety o udział w intrydze. Jest przekonana, że wszyscy wiedzieli o planie Ciana, a ona sama została zwabiona na spotkanie tylko po to, by ponieść porażkę na oczach rywalki. Mukadder stanowczo zaprzecza, jakoby znała zamiary syna, jednak jej wyjaśnienia nie uspokajają Beyzy. Hanser próbuje bronić swojej uczciwości i tłumaczy, że nie przyjechała, by oglądać czyjeś nieszczęście. Podkreśla, że zrobiła to przede wszystkim ze względu na małego Ciana Gurura, którego przyszłość nie powinna ginąć wśród kłótni dorosłych. Beyza nie chce jednak przyjąć jej słów. Kiedy Mukadder próbuje przekonać ją, by założyła obrączkę i dotrzymała wcześniej postawionego warunku, Beyza odmawia. Wciska Hanser czerwone róże w ręce, po czym nakazuje wszystkim opuścić dom. Spotkanie kończy się bez pojednania, a Nusret i Mukadder zaczynają obawiać się, że konflikt może doprowadzić nawet do rozpadu małżeństwa.
Po nieudanej uroczystości Hanser postanawia osobiście skonfrontować się z Cianem. W jego gabinecie zarzuca mu, że wykorzystał ją jako pionka w swojej rozgrywce z Beyzą. Chciała naprawić wcześniejsze błędy i pomóc uspokoić sytuację, tymczasem została oskarżona o współudział w upokorzeniu rywalki. Cian nie zamierza jednak przepraszać. Twierdzi, że jego decyzja dotyczy wyłącznie jego samego, a Hanser powinna przestać brać odpowiedzialność za sprawy, które do niej nie należą. Kiedy kobieta pyta, czy naprawdę nie ma prawa oceniać jego postępowania, skoro sama poniosła jego konsekwencje, Cian odpowiada z gorzkim uśmiechem, że Beyza jest bardzo mądra. Hanser traci panowanie nad emocjami i rusza w jego stronę, ale Cian chwyta ją za nadgarstki i przyciąga bliżej. Wtedy padają słowa, które całkowicie zmieniają ton rozmowy. Cian daje jej do zrozumienia, że nie podporządkuje się żadnej kobiecie poza nią. Podkreśla również, że zawsze dotrzymuje słowa, a historia, która zaczęła się od Hanser, zakończy się właśnie na niej. W jego wyznaniu mieszają się uczucia, duma i potrzeba kontroli, dlatego Hanser nie potrafi jednoznacznie odczytać, czy słyszy obietnicę miłości, czy ostrzeżenie.
Następnego dnia Hanser zauważa Melicha, który potajemnie spotyka się z Sinem w ogrodzie. Ich zachowanie od razu wzbudza jej podejrzenia. Sinem prosi Melicha, by nie dzwonił do niej w ciągu dnia, ponieważ obawia się, że ktoś odkryje ich relację. Melich nie chce jednak dłużej ukrywać swoich uczuć. Mówi, że nie potrafi bez niej wytrzymać i domaga się odpowiedzi na pytanie, czy jest gotowa przyjąć jego propozycję wspólnej przyszłości. Sinem kocha go, ale nie potrafi zapomnieć o Hanser, która jest w ciąży i polega na pomocy Melicha. Nie chce, aby ich szczęście oznaczało pozostawienie innej kobiety bez wsparcia. Rozmowa zostaje przerwana, gdy na alejce pojawia się Hanser. Sinem natychmiast odchodzi, a Melich próbuje zbagatelizować spotkanie, twierdząc, że po prostu się przywitali. Hanser nie wierzy w jego wyjaśnienia. Nie zna jeszcze wszystkich szczegółów, ale widzi, że człowiek, któremu ufała, zaczyna ukrywać przed nią ważne sprawy.
Sinem zostaje sama w pokoju i wreszcie przyznaje przed sobą, jak silne są jej uczucia do Melicha. Marzy o wspólnym życiu, lecz za każdym razem, gdy wyobraża sobie przyszłość z ukochanym, wraca myślami do Hanser. Dawniej postrzegała ją przede wszystkim jako rywalkę, która stanęła na drodze jej szczęścia. Teraz zaczyna rozumieć, że Melich nie wspiera Hanser po to, by ją skrzywdzić, lecz dlatego, że kobieta znalazła się w trudnym położeniu i potrzebowała pomocy. Ta świadomość nie przynosi ulgi, a wręcz zwiększa jej poczucie winy. Sinem nie chce rezygnować z miłości, ale boi się, że wybierając własne szczęście, pozbawi Hanser jedynego człowieka, na którym może obecnie polegać. Zwraca się więc do Boga z prośbą o wskazanie właściwej drogi. Tymczasem Hanser, nie wiedząc jeszcze, jak poważna jest relacja Melicha i Sinem, podejmuje decyzję o wyprowadzce. Chce jak najszybciej opuścić miejsce pełne rodzinnych konfliktów i rozpocząć spokojniejsze życie z dala od rezydencji.
Melich początkowo nie potrafi zrozumieć, dlaczego Hanser chce wyjechać natychmiast. Przypomina jej, że przed porodem powinna przede wszystkim zadbać o bezpieczeństwo swoje i dziecka. Hanser odpowiada, że mogą wynająć skromne mieszkanie, kupić najpotrzebniejsze rzeczy i stopniowo zbudować nową codzienność. Nie potrzebuje luksusu, lecz spokoju i możliwości samodzielnego decydowania o własnym losie. Melich nie daje jej jednak jasnej odpowiedzi. Zasłania się zmęczeniem po nocnej zmianie i odkłada rozmowę na później, choć prawdziwym powodem jego wahania jest strach przed ponowną utratą Sinem. Wie, że wyjazd z Hanser może jeszcze bardziej oddalić go od kobiety, którą kocha. Jednocześnie nie chce porzucać obietnicy złożonej ciężarnej Hanser. W ten sposób wszyscy troje pozostają uwięzieni między miłością, odpowiedzialnością i poczuciem winy. Beyza nie wie, czy Cian jeszcze pojawi się z obrączką, Sinem nie potrafi zdecydować, czy zawalczyć o wspólne życie, a Hanser zaczyna dostrzegać, że Melich nie jest już tak zdecydowany jak wcześniej. Najważniejsze pytanie pozostaje bez odpowiedzi: czy Melich zdobędzie się na szczerość, zanim jego milczenie zniszczy zaufanie Hanser i przekreśli szansę na szczęście z Sinem.
