Na Akacjowej 38 powroty zawsze niosą ze sobą więcej bólu niż radości.
Carmen stała przy oknie w swoim skromnym mieszkaniu, patrząc na deszcz. Od lat nie widziała syna. Raúl wyjechał jako chłopiec, a teraz miał wrócić jako mężczyzna. Jej serce biło jak szalone.
I wtedy usłyszała pukanie. Otworzyła drzwi. Stał w nich Raúl. Wysoki, przystojny, w eleganckim płaszczu. Jej syn.
Carmen niespodziewanie spotyka po latach swojego syna Raúla, jednak radość szybko zamienia się w ból, gdy chłopak gardzi obecną sytuacją swojej matki.
“Raúl! Mój synu! Wróciłeś!” – krzyknęła, rzucając mu się w ramiona.
Ale Raúl nie odwzajemnił uścisku. Odsunął ją delikatnie, ale stanowczo. Rozejrzał się po małym, biednym mieszkaniu Carmen. Po wytartych meblach, po dziurawych zasłonach.
“Mamo… tak mieszkasz? W takich warunkach?” – zapytał, a w jego głosie nie było współczucia. Była pogarda.
Carmen zamarła. “Raúl, ja… ja robię co mogę… Pracuję…”
“Pracujesz? Jako służąca? Mamo, jesteś matką Raúla Montenegro! A mieszkasz jak żebraczka! Wstydzisz się mnie? Wstydzisz się własnego syna, że pozwalasz sobie na takie życie?”
Słowa Raúla były jak policzki. Wrócił do Carmen, ale odrzuca własną matkę. Nie dlatego, że jej nie kocha, ale dlatego, że gardzi jej biedą, jej rezygnacją, jej życiem, które wybrała.
Carmen płakała. “Ja to zrobiłam dla ciebie, Raúl! Żebyś miał lepsze życie! Żebyś mógł studiować!”
“A co mi po studiach, skoro moja matka jest pośmiewiskiem na Akacjowej?!”
W tym samym czasie na drugim końcu kamienicy toczył się inny dramat.
Celia podejrzewa, że Úrsula ukrywa prawdę związaną ze zniknięciem Lucíi i tajemniczym woźnicą, podczas gdy Rosina wpada w gniew na Casildę za rozpowszechnianie plotek o Susan.
Celia od tygodni obserwowała Úrsulę. Widziała, jak Úrsula spotyka się nocą z woźnicą, który miał wywieźć Lucię z miasta. Lucía zniknęła bez śladu, a Úrsula twierdziła, że nic nie wie. Ale Celia nie wierzyła. “Ty kłamiesz, Úrsulo. Ty wiesz, co się stało z Lucią. I z tym woźnicą. Widziałam cię!”
Úrsula uśmiechnęła się swoim lodowatym uśmiechem. “Celia, uważaj, co mówisz. Bo możesz zniknąć tak jak Lucia.”
A na dole Rosina krzyczała na Casildę. “Jak śmiałaś mówić, że Susana ma kochanka?! Jak śmiałaś rozpowszechniać plotki o mojej przyjaciółce?!”
Casilda płakała. “Ja tylko powtórzyłam to, co usłyszałam…”
Dwa powroty, dwa odrzucenia. Raúl wraca do Carmen, ale odrzuca ją za jej biedę. A Úrsula odrzuca prawdę o Lucii, ukrywając ją przed Celią. Czy Carmen zdoła odzyskać miłość syna, który gardzi jej życiem? I czy Celia odkryje, co Úrsula zrobiła z Lucią i tajemniczym woźnicą?
