Triumf Hancer: Diamentowy prezent od Cihana, który zrujnował intrygę bezlitosnej teściowej!
0:1919 sekundWyobraźcie sobie luksusową rezydencję, blask Fleszy i źródłowa, rodzinną sielankę. a pod tą dostępną siecią: kłamstwa, chłód i toksyczne intrygi
0:3333 sekundyTo były opowieści, w których prawdziwa miłość musi się zmierzyć z najtrudniejszym przeciwnikiem – własną rodziną
0:4343 sekundyW historii zobaczycie, jak niewinne, rodzinne zdjęcie staje się polem bitwy
0:5151 sekundGdy wyrachowana Mukadder robi wszystko, przez zniszczenie własnej nowej synowej, Hancer, i grozi ją z życia rodziny, wyda się, że zło
1:041 minuta, 4 sekundyPanna młoda, zniszczona i zagrożona, w swoim pokoju, gotowa do walki
1:131 minuta, 13 sekundAle Mukadder nie przewidziała jednego: władza miłości twojego syna.Kiedy Cihan odkrywa łzy w oczach żony, sprawy przybierają zupełnie nieoczekiwane momenty
1:251 minuta, 25 sekundZałączone drzwiami sypialni padną słowa, które zmieniają wszystko, a atak, diamentowy prezent, który stał się symbolem władzy i ograniczenia
1:381 minuta, 38 sekundMusicie zobaczyć tę historię do samego końca, przez być świadkami wielkiego, triumfalnego powrotu pary, który jest uruchamiany przez mowę intrygującą teściowej
1:511 minuta, 51 sekundKto ostatecznie uśmiechnął się do obiektywu? Zostańcie ze sobą, przez ujawnienie dziesięciu pełnych pasji i rozegranie finału!
2:012 minuty, 1 sekundaZanim przejdziemy do tej emocjonalnej historii, mam do mniejszej liczby pobierających. Jeśli znajdują się opowieści o miłości, które pokonują wszystkie niezbędne, muszą zasubskrybować kanał i wcisnąć dzwoneczek, aby nie przegapić filmów! Zostawcie też łapkę w gorę, jeśli kibicujecie Cihanowi i Hancer
2:252 minuty i 25 sekundGotowi? To zaczynamy!.Biała rezydencja lśniła w popołudniowym słońcu jak miejsce wydzielane nie dla zwyczajnych ludzi, lecz dla tych, którzy przywykli, by świat uwolnił im z dróg
2:412 minuty, 41 sekundJej światła odbijające się tak mocno, że basen przed tarasem jest jak tafla niebieskiego szkła, a szerokie okna zdawały się nie tyle wpuszczać światło do pośredniego, ile jest ruchome mu, przez szczegółowe wszystkie detale ilościowe, każdy połysk marmuru, każdy srebrny ornament, każda miękko opadająca fałdę zasłony
3:043 minuty, 4 sekundyZ zewnątrz wszystko sprawiało wrażenie doskonałości. Harmonii. Elegancja bez skazy
3:133 minuty, 13 sekundAle pod dachem tej rezydencji, za doskonałe wypolerowane powierzchniami i dobre, dobre kolory, od dawna buzujące, które nie mogły się wykryć ani kwiatami, ani luksusowymi, ani rodzinnymi rytuałami
3:303 minuty, 30 sekundW sklepie panowała atmosfera oczekiwań, choć nie była to lekka, radosna niecierpliwość, jaka jest zwyczajową obecnością w sesji zdjęciowej
3:423 minuty, 42 sekundyByłoby w niej coś ciężkiego, coś nienaturalnego. Fotografka, kobieta około czterdziestki, profesjonalna, uśmiechnięta i przyzwyczajona do pracy z różnymi temperamentami, przesuwała statyw o kilka centymetrów, sprawdzała kąt padania świateł, poprawiała ustawienie miękkich lamp i raz po raz zauważyła w stronę kontroli
4:074 minuty, 7 sekundNa pierwszy rzut oka, uwolnij się skupiona wyłącznie na swojej pracy, ale w rzeczywistości już od kilku minut, gdy są to przypadkowe sygnały, które unoszą się nad kryptonimem jak niewidzialne mgła
4:214 minuty, 21 sekundNa dużej, fioletowej siedzia Mukadder. Wyprostowana, chłodna, z twarzą zastygłą w wyrazie godności, która nie powinna zakłócać
4:344 minuty, 34 sekundyMiał on dokładnie dobrany sprzęt, urządzenia stosowane nienagannie, urządzenia splecione na tych, które są kontrolowane, automatycznie stanowi centrum tego domu i centrum każdej sytuacji, która się w nim odbywa
4:504 minuty, 50 sekundNawet milcząc, sprawiają wrażenie kobiety przyzwyczajonej do wydawania zwykłego. Nie kwestionuje skargi, przez ludzi się jej podporządkowywali
5:025 minut, 2 sekundyJej spojrzenie wystarczające.Fotografka się uprzejmie, chociaż jej głos zabrzmiał ostrożnie
5:115 minut, 11 sekund– Wszystko już gotowe – gotowe, łatwo klaszczące w kolejności, które można przygotować w przygotowaniu
5:205 minut, 20 sekund– Światło jest teraz idealne. Jeszcze tylko państwo się zbiorą i można rozpocząć
5:285 minut, 28 sekundCiekawe, kiedy zejdzie pan Cihan.Mukadder nie zostanie wydany od razu. Jej urządzenie jest przenoszone powoli po podłączonym sprzęcie, po tle, po umieszczeniu sofie w innym miejscu, a następnie podłączone do fotografki
5:445 minut, 44 sekundyW tym spojrzeniu było coś, co natychmiast studziło zastępcze. – Mój syn wie, że nie lubię czekać – a w końcu sucho
5:565 minut, 56 sekund– Jeśli jeszcze nie zszedł, to oznaczało, że coś ważnego do wykonania.Słowa była prosta, ale ton, w którym zostało wypowiedziane, sugerowane, że „coś odrębnego” nie zostało przekazane dla Mukadder usprawiedliwionego, rozwiązanie zgodne z niestosowanym
6:156 minut i 15 sekundFotografka skinęła głową z głową w górę. Nie dostarcza się w cudzych sprawach rodzinnych
6:246 minut, 24 sekundyWystarczy jej, że dobrze wykona swoją pracę. Mimo to zrozumiałe, że w tym domu są zwykłe zdjęcia, które nie są zwykłymi zdjęciami
6:366 minut, 36 sekundŻe każdy gest, każde miejsce na miejscu, każde spojrzenie może podlegać więcej, niż się wydaje
6:456 minut i 45 sekundW holu zastosowano odgłosy kroków. Stanowe, szybkie, znane. Chwilę później w progu pojawienia się Cihan
6:576 minut, 57 sekundWszedł tak, jak wszedł człowiek, który jest końcowy, ale nie przygnieciony; zajęty, ale nie rozproszony
7:077 minut, 7 sekundMiał sobie na sobie ciemny, idealny skrojony garnitur, który podkreślił jego pozycję i rozkład dalszy siebie
7:177 minut, 17 sekundW jednej dłoni trzymanej żółtą papierową. Nie był to duży pakunek, lecz w jego sposobie trzymania było czymś uważnego, rzekomo stanowiącym przedmiot ważniejszy, niż można by przypuszczać, że po jego prostym zastosowaniu
7:337 minut, 33 sekundyFotografka natychmiastowej twarzy uśmiech.– Panie Cihan, świetnie, że pan już jest
7:427 minut, 42 sekundyMożesz tylko na państwie i zacząć.Ale Cihan nawet nie zostanie udostępniony na sprzęcie
7:507 minut, 50 sekundJego natychmiast od razu pobiegł ku schodom, a potem pojawił się na matce. – Gdzie jest Hancer? – pytanie
8:008 minutPytanie padło szybko, bez grzecznościowego wstępu, bez zainteresowania kimkolwiek innym
8:098 minut, 9 sekundMukadder unoszony lekko brodę. W jej następstwie pojawia się cień chłodu, który zawsze powraca, ilekroć rozmowa wyszła na synową
8:208 minut, 20 sekund– Twoja żona chyba nie jest najlepszym miejscem – tonem pozornie obojętnym
8:288 minut, 28 sekund– Nie zeszła na dół. Nadal siedzi w swoim pokoju. Widocznie nie została uznana za tę, którą można znaleźć
8:378 minut, 37 sekundCihan zmrużył oczy. To było ledwie oznaczone, ale wystarczające, by fotografka i fixa przy pokojówce natychmiast wysłane
8:498 minut, 49 sekundCi, którzy znali go dobrze, że właśnie tak wygląda moment, w którym jest jego spokojny, zaczyna tlić się gniew
9:009 minut– należy – powiedział krótko.Nie dodaj nic więcej. Nie sprawdzaj o szczegółach. Nie skomentował
9:109 minut, 10 sekundPo prostu przeprowadzono i przesunięto w stronę schodów. Torba w jego dłoni poruszyła się, gdy wszedł na górę
9:209 minut, 20 sekundMukadder patrzyła za nim z kamienną twarzą, ale w środku kipiała. Nie znosiła, gdy wymykał się spod jej wpływu
9:309 minut i 30 sekundA jeszcze bardziej nie znosiła, gdy doszło do wystąpienia dziewczyny.Na piętrze, za zamkniętymi drzwiami sypialni, panował całkowicie inny świat niż dziesięć, który pojawił się na dole
9:459 minut i 45 sekundTam rządził chłód rezydencji, ceremonialna elegancja i duszna obecność Mukadder. Tutaj była cisza
9:559 minut, 55 sekundCiężka, zgięta, krucha.Hancer występujea na brzegu łóżka tak nieruchomo, jakby bała się, że każdy mocniejszy ruch naruszy coś w niej samej
10:0710 minut i 7 sekundMiał sobie suknię w kolorze pudrowego różu, tak subtelnie połyskującą, że materiał za każdym poruszeniem łapał światło i oddawał je miękkim, niemal perłowym blaskiem
10:2110 minut, 21 sekundSuknia była piękna – wykonana, kobieca, stworzona po to, podkreślając wdzięk. Ale na niej samej piękność założona na smutek
10:3410 minut, 34 sekundyJak ozdoba na serce, które nie mają zasilania błyszczeć.Jej miejsce nerwowo gładziły materiał przy zakupiech
10:4310 minut, 43 sekundyRaz po raz ściskała go delikatnie, według dziesięciu sposobów opanowania drżenia. Unikała lustra
10:5210 minut, 52 sekundyUnikała własnego odbicia. Bo, że zobaczy w nim nie kobieta gotową do rodzinnej fotografii, ale kogoś, kto ponownie stanął twarzą w twarz z bolesną prawdą: że w tym domu nadal nie jest mile widziana
11:0811 minut, 8 sekundGdy drzwi pojawiły się i do pokoju wyszedł Cihan, Hancer pod widmo. W jego spojrzeniu od razu pojawienia się zachwyt, tak szczery, że przez ułamek sekundy natychmiast o wszystkim, co wydarzyło się wcześniej
11:2411 minut, 24 sekundyZatrzymał się w progu, rzeczywiście musiał nacieszyć oczy tym widokiem. – Hancer… – powiedział ciszej, niż wprowadził
11:3511 minut i 35 sekund– Wyglądasz przepięknie.Te słowa nie były pustym komplementem. Naprawdę patrząc na nią tak, jak patrzy się na coś, co wzrusza do samego środka
11:4811 minut, 48 sekundNa coś, co jest jednocześnie istotne i istotne. Hancer spróbował się uśmiechnąć, ale uśmiech nie dotarł do oczu
11:5911 minut, 59 sekundCihan wysunięty dalej i postawiony na stoliku.– Wszystkie produkty na dole – utworzone
12:0812 minut i 8 sekund– Dlaczego jeszcze nie zeszłeś?.Hancer odebrany. To, have had let, od dawna dławiło ją w gardle
12:1912 minut i 19 sekund– Może… – zaczęło cicho, ledwo słyszalnie. – Może lepiej będzie, jeśli zrobisz sobie zdjęcie tylko z rodziną
12:2912 minut, 29 sekundCihan zamarł.– Co?.– Z pozostałości, z Sinem, z Mine… –óiwiła dalej, nadal nie występuje mu w oczy
12:3912 minut, 39 sekund– Do twojej rodziny. Nie chcę stawać między wami. Jeśli stanowi to problem, możesz zrobić to teraz
12:5012 minut i 50 sekundOstatnie zdanie prowadzone ponad jej przez usta. Było zbyt trudne, zbyt prawdziwe
12:5812 minut, 58 sekundCihan podszedł jeszcze bliżej. Stanął przed nią tak, że nie mógł już wystąpić twarz
13:0613 minut, 6 sekund– Hancer, rozmawialiśmy już o tym – przypomnijmy spokojnie, ale znane. – Wiem. – Więc dlaczego znowu to cówisz?
13:1713 minut, 17 sekundMilczała. W jej następstwie pojawia się cień, który powiedział mu więcej niż słowa
13:2513 minut, 25 sekundW jednej chwili połączone wszystko: chłód matki na dole, nieobecność Hancer, jej drżące ręce, dziesięć ton użycia
13:3613 minut, 36 sekundZnał dziesięć ton. Znał aż za dobrze. Tak brzmiał człowiek, który został zraniony, ale nie chce skarżyć się na własny cól
13:4713 minut, 47 sekundJego głos stwardniał. – Czy stało się? – pytanie. – Czy moja matka coś ci powiedziała?
13:5613 minut, 56 sekundHancer zacisnęła usta. Nie odpowiedziała. Nie istnieje możliwość wystąpienia konfliktu
14:0614 minut, 6 sekundNie zgodził się iść między sobą a jego członkami. Ale właśnie to milczenie stało się odpowiedzią
14:1514 minut, 15 sekundCihan skutków na natychmiastowe, natychmiastowe zadziałanie narastające wzburzenie. Kiedy została uderzona, nie było już w nim zagrożenia
14:2714 minut, 27 sekundTo była tylko decyzja.– Posłuchaj mnie – powiedział, klękając przed nią tak, przez ich twarze zastosowanie się na tym samym poziomie
14:3814 minut, 38 sekund– Nie przyjmuję żadnego sprzeciwu. Pójdziesz ze względu na dół. Będziemy mieszkać przy mnie
14:4614 minut, 46 sekundI nikt, żaden nikt, nie ma prawa do stosowania, tylko jedna z nich jest tutaj obca.Hancer wniesiony drżący oddech
14:5614 minut, 56 sekund– Cihan, ja nie chcę, żeby przez mnie…. – To nie jest przez ciebie – przerwał jej natychmiast
15:0615 minut, 6 sekund– Słyszyszu? Nie przez ciebie. Problemem nie jesteś ty, tylko to, że pozostałości podważyć to, co już istnieje
15:1815 minut, 18 sekundA ja na to nie pozwolę.Delikatnie ują jej ręce. Jej miejsce było chłodne.– Jesteś moją żoną –óiwił dalej, jej prosto w oczy
15:3015 minut, 30 sekund– Jesteś panią tej rezydencji. Nie musisz się nikogo bać. Nie musisz nikomu ustępować miejsca
15:3915 minut, 39 sekundNie trzeba znikać, aby inni czuli się łatwo.Wargi Hancer zadrżały. Tak bardzo chciała oprzeć się na tych słowach
15:5015 minut, 50 sekundTak bardzo ich marihuana. A jednak rany zadane przez inną pogardę nie goiły się od razu, nawet jeśli dotknęły ich czułe ręce ukochanego człowieka
16:0216 minut i 2 sekundy– Twoja matka mnie nie chce – szepnęła. – Za każdym razem, kiedy na mnie czuj, czuję, jakby cówiła bez słów, tu nie pasuję
16:1416 minut, 14 sekundŻe wszystko psuję swój identyfikator.W wyszukiwarkach Cihana zapłonął cól. Nie dlatego, że nie wiedziało o ogrzaniu matki
16:2516 minut, 25 sekundWiedziałem. Ale dlatego, że podstawą, jak głęboko wniknęło w serce Hancer. – Skoro ja cię zaakceptowałem, to ona też będzie musiała się z tym zgodzić – powiedziała spokojnie, choć pod tą spokojną powierzchnią pulsowała siła
16:4316 minut, 43 sekundy– Nie można jej o odpowiedni. Do mojego życia. Mój wyborca. Jestem moją żoną.Przez chwilę w pokoju panowała cisza, ale nie była już tak beznadziejna jak wcześniej
16:5716 minut, 57 sekundCoś w nie pękło. Działanie ustąpiło pod naporem tych słów. Hancer pojawił się na nim, który mógł wystąpić, że na wszystko nie jest tylko chwilowe pocieszenie
17:1117 minut, 11 sekundzbiornik Cihan poznał sobie o szylkretowym. Jego rysy złagodniały.– Mam dla ciebie coś jeszcze – powiedział
17:2117 minut, 21 sekundSięgnął po żółtą rękę, wyjął z niej czarne pudełeczko i położył je na jej dłoniach
17:2917 minut, 29 sekundHancer pojawia się na nie z zaskoczeniem. – Got big jest?. – Prezent ślubny – używany lekko
17:3817 minut, 38 sekund– Taki, który powinienem być bezpośrednio ci wcześniej. Ale może właśnie teraz jest najlepszy moment
17:4717 minut, 47 sekund– Cihan, nie musiałeś…. – Otwórz.Jej miejsce drżały, gdy unosiła wieczko. A potem zamarła
17:5717 minut, 57 sekundW środku spoczywał komplet bielizny. Naszyjnik i kolczyki. Nie ostentacyjnie obciążający, nie przeciążony, leczący olśniewająco piękne
18:0918 minut, 9 sekundDiamenty o ustalonej formie z taką samą finezją, że całość jest bardziej przejrzysta niż materią
18:1818 minut, 18 sekundSubtelny blask kamieni rozproszył się na aksamitnym produkcie i odbił się na jej oczach
18:2618 minut, 26 sekund– To jest… – urwała, nie zawiera słów.Cihan dotyczy subtelnych.– Zobacz twój uśmiech – powiedział cicho
18:3818 minut, 38 sekund– Taki prawdziwy. Nie ten, który zawiera z grzeczności. Tylko dziesięć, które pojawia się wtedy, gdy naprawdę jesteś przyczyną
18:5018 minut i 50 sekundHancer nadzorował na zatrzymanie, lecz po chwili usłyszano na niego. To nie diament, który się poruszał najbardziej
19:0019 minutTylko rozwiązanie, które powoduje jej smutek i rozwiązanie nie zniecierpliwieniem, nie pretensją, lecz troską
19:1019 minut i 10 sekund– Nie wiem, co powiedzieć….– Nic nie ców.Wyjął naszyjnik z następstwem i stanął za nią
19:1919 minut, 19 sekundHancer noszące włosy, odsłaniające szyję. W lustrze stosowania jego skupionej twarzy, miejsca ostrożnie zapinającego zamek, i własne konsekwencje – nadal działające, ale już mniej martwe
19:3519 minut, 35 sekundGdy naszyjnik osiadł na jej działaniu, chłód diamentów w ciepło. Nie dlatego, że kamienie się zmieniły, lecz dlatego, że nosiła je jako znak jego wyboru, jego odpowiedni, jego obecność
19:5119 minut, 51 sekundCihan po prostu się uruchamia, uruchamia się na jej eksplozję i następuje natychmiastowo szeptem: – Teraz jest idealne
20:0020 minutChociaż jest to prawda, że ​​nic nie można zadać ci pięknego, którego już nie masz
20:0820 minut, 8 sekundHancer tym razem naprawdę się wyróżnia. Niepewne, delikatne, ale naprawdę. Przez?
20:2420 minut, 24 sekundyOdwróciła się ku niemu.– Dziękuję.– Za co?.– Za to, że mnie nie zostawiasz samego.Jego spojrzenie złagodniało jeszcze bardziej
20:3620 minut, 36 sekund– Nigdy nie byłaś sama – zmarła. – I nigdy nie będziesz.To, co będzie później, było cichsze niż wszystkie wielkie deklaracje, ale bardziej poruszające się
20:5020 minut, 50 sekundNie padło już wiele słów. Nie były potrzebne. Spojrzeli na siebie tak, jak patrzą ludzie, którzy przeszli przez ogień nieporozumień, nacisków, uprzedzeń, a mimo to wybierają siebie na nowo
21:0621 minut, 6 sekundW tym spojrzeniu była miłość, ale była też dostępna. Dziś nie można skierować się do miejsca obok siebie
21:1621 minut, 16 sekundNa czas dodatkowy inaczej. Tam nie było tej miękkości, tej kruchości chwili. Byłoby wydalenie rozdrażnienie
21:2621 minut, 26 sekundDo Mukadder dołączyła już Sinem, a obok niej siedzi mała Mine. Dziewczynka dokładnie uczesane włosy, które Sinem poprawia z macierzy troską, wygładzając niesforne kosmyki i poprawiając opaskę
21:4321 minut, 43 sekundyMoje, jeszcze zbyt małe, by w pełni zrozumieć podskórne konflikty dorosłych, wprowadzone do dodatkowego naturalnego oddechu
21:5421 minut, 54 sekundyJej ciekawość, prostota, dziecięce pytania były jak promień światła w opadających do dusznego otoczenia
22:0422 minuty, 4 sekundyFotografka, odbierac, że atmosfera robi się coraz cięższa, podjęła próbę rozwiązania ją
22:1322 minuty, 13 sekund– muszę powiedzieć, pani Mukadder, że to naprawdę piękna chwila – zagadnęła z uśmiechem
22:2222 minuty, 22 sekundy– Gratuluję małżeństwa syna. Wyświetlana jest nowa synowa na zdjęciach i funkcjach, które są oceniane, bardzo do niego dopasowane
22:3322 minuty, 33 sekundyPiękna para.To były słowa wypowiedziane w dobrej wierze. Neutralny. Mila. Naturalne
22:4322 minuty, 43 sekundyAle dla Mukadder zabrzmiały natychmiast jak uderzenie. Jej twarz napięła się ledwie zauważalnie, usta wykrzywiły w chłodnym półuśmiechu, który nie miał nic wspólnego z życzliwością
22:5722 minuty, 57 sekund– Naprawdę? – rzucił lodowato. – Côż, gusta bywają różne.Fotografka natychmiast pożałowała, że ​​​​w całkowicie poruszyła ten temat
23:0923 minuty, 9 sekundSinem puścił. Minę wykryto na matkę z lekkim zaskoczeniem, wyczuwając, że coś jest nie tak
23:1923 minuty, 19 sekundwydany ratować, fotografka szybko rzutuje na uwagę.– Może rozpocząć się od zdjęć na zewnątrz? Światło jest teraz naprawdę dobre, a kara prawna taka chwila dnia
23:3523 minuty, 35 sekundMukadder odchylił się na zwolnienie i tonem, które zwykle ogłasza się decyzjami ostatecznymi:
23:4423 minuty, 44 sekundy– Obawiam się, sesja prawdopodobnie w dniu dzisiejszym nie że odbędzie się.– Słucham? – fotografka zamrugała zaskoczona
23:5423 minuty, 54 sekundy– Synowa ma charakter zły humor – ściągnięty Mukadder z lodowatym spokojem. – A skoro panna młody nie raczy zejść, nie widzę sensu, by wszyscy trali czas
24:0724 minuty, 7 sekundProszę się nie fatygować. Lepiej będzie, jeśli spakuje pani sprzęt.Fotografka pobladła
24:1624 minuty, 16 sekund– Ale… pani wybaczy, ja złożyłem inne zlecenie, aby być dzisiaj tutaj. Ustalaliśmy termin, potwierdzaliśmy…
24:2724 minuty, 27 sekund– I właśnie dlatego cówię to teraz – następuje jej w słowo Mukadder. – Niech pani nie czeka dłużej
24:3624 minuty, 36 sekundSinem, pomóż jej spakować lampy.Sinem poruszyła się niespokojnie.– Mamo, może jeszcze chwila…
24:4624 minuty, 46 sekund– powiedziałem, żeby pomóc.Sinem zamilkła. był przyzwyczajona do tego tonu. Do organów wykonawczych tak, że przeciwstawienie się prawnie niemożliwemu
24:5924 minuty, 59 sekundFotografka pozostała po obserwacji na sprzęcie. Przez sekundę naprawdę nie można czekać, czy zacząć zwijać wszystko
25:1025 minut, 10 sekundMukadder mruknął jeszcze pod nosem, z pozorną irytacją, ale w rzeczywistości z ukrytą satysfakcją:
25:2025 minut, 20 sekund– Mogli chociaż dać znać, że zdjęcia są stosowane.W tych słowach było coś więcej niż pretensja
25:2925 minut, 29 sekundBył plan. Cichy, drobne, pozornie niewinny plan upokorzeń Hancer. Jeśli nie zeszła – można było oskarżyć ją o brak szacunku
25:4125 minut, 41 sekundJeśli zeszła za późno – można powiedzieć, że przez nią całą organizację w gruzach
25:5025 minut, 50 sekundMukadder nie dotyczy otwartej wojny. Wystarczały jej drobne uderzenie, które miało krok po kroku, wypchnąć synową na marginesy
26:0226 minut, 2 sekundyI wtedy, gdy wszyscy już byli bliscy uznania, że ​​​​sesja faktycznie się nie odbyła, w holu przeprowadzonoy się kroki
26:1226 minut, 12 sekundNie nerwowe. Nie dostępny. Spokojne i określone.Mine wylota pierwsza. Jej twarz natychmiastła się dziecięcemu zachwytem
26:2426 minut, 24 sekundy– Mamo, spójrz! – za kontrolę z szerokim uśmiechem. – Jak pięknie wygląda ciocia!.Wszystkie spojrzenia powędrowały ku wejściu
26:3626 minut, 36 sekundCihan i Hancer stali razem w przypadku.Nie było w tym wejściu krzykliwej definicjii
26:4426 minut, 44 sekundyNie potrzebowali jej. Wystarczało do, jak szli. Pod ramię. W idealnym rytmie. Z podniesionymi głowami
26:5526 minut, 55 sekundCihan miał w spojrzeniu spokój człowieka, który był już położony i nie cofnie się ani o krok
27:0327 minut, 3 sekundyHancer, chociaż jeszcze niedawno drżała w swojej sypialni, teraz szła obok niego z cichą godnością
27:1227 minut, 12 sekundNaszyjnik lśnił na jej drugim. Pudroworóżowa suknia miękka opływała jej częstotliwości. W jej oczach nadal można było wykryć ślad wcześniejszego bundu, ale ten bund nie był już kapitalizacją
27:2727 minut, 27 sekundBył odprowadzany. Poczucie na tę chwilę.Na twarzy Mukadder występuje wyraz absolutnego stosowania
27:3727 minut, 37 sekundTo był rodzaj przekazu, który przez ułamek sekundy był aktywny, zanim człowiek otrzymał maskę
27:4727 minut, 47 sekundA pod tą maską była złość. Wrogość. Poczucie braku kontroli.Sinem znalezioneła oddech
27:5727 minut, 57 sekundFotografka natychmiast klasnęła z ulgi.Cihan zatrzymała się w środku salonu, a potem rozdzieliła dłoń z dłonią Hancer tak wyraźnie, tak ograniczona, że ​​nikt nie mongł miał wątpliwości, po czyjej stronie stoi
28:1328 minut, 13 sekund– Jesteśmy gotowi – powiedział. Zdanie było proste. Ale sposób, jak wybrzmiało, że wszystko stało się jasne
28:2528 minut, 25 sekundTo nie było zwykłe „przepraszamy za spóźnienie”. To było stanowisko. Odpowiedź. Granica
28:3428 minut, 34 sekundyFotografka, odzyskany rezon, natychmiast do usunięcia energii.– Wspaniale! Świetnie, naprawdę świetnie
28:4628 minut, 46 sekundW takim razie proszę, zajmijmy miejsce, gdy światło nadal jest dobre.Mukadder nie poruszyła się od razu
28:5628 minut, 56 sekundPatrzyła na Hancer z takim chłodem, automatycznie zmrozić ten delikatny blask, który pojawił się wokół niej
29:0629 minut, 6 sekundAle Cihan nie daje matce czasu na kolejne ustalenia. – Mamo – uruchamia się spokojnie, lecz z nakazem obciążenia – zaczynamy
29:1829 minut, 18 sekundTo nie była prosba. Mukadder można tolerować. Jej szczęka napięła się, ale w ostatecznym rozrachunku ułożenie sędzia i tak, jak prosiła fotografka
29:3129 minut, 31 sekundSinem usadowiła Mine obok siebie, jej włosy jeszcze raz, chociaż nie było już czego poprawić
29:4029 minut, 40 sekundDziewczynka nadal z zachwytem patrząca na na Hancer, to na naszyjnik
29:4829 minut, 48 sekund– Ciociu, jesteś jak księżniczka – powiedział półgłosem, a te słowa, tak proste i szczere, poruszył Hancer bardziej niż wszystkie oficjalne komplementy
30:0130 minut, 1 sekunda– Dziękuję, kochanie – miękko.Fotografka ustawiła wszystkich z własnego wyczucia
30:1130 minut, 11 sekundNa głównej siedzibie Mukadder, Sinem i Mine. Obok, na dwuosobowej sofie, miejsce zajęli Cihan i Hancer
30:2330 minut, 23 sekundyByli blisko siebie, naturalnie, bez sztuczności. Cihan nieco zwrócony ku niej. Hancer z dłonią ułożony na opłatch, lecz natychmiast po jego ręce, przeniesiony i przykryty jedną z nich
30:3830 minut, 38 sekundDziesięć drobnych gestów nie umkniętych nikomu.– Bardzo dobrze –óiwiła fotografka, cofając się za aparat
30:4730 minut, 47 sekund– Proszę o wyprostowanie pleców. Pani Mukadder, wtyczka w lewo. Doskonalenie. Mój, skarbie, patrz tutaj
30:5830 minut, 58 sekundSinem, pięknie. Panie Cihan, idealnie. A pani… cudowna.Hancer czuła na sobie Mukadder jak chłodne ostrze
31:1031 minut, 10 sekundCzuła, że ​​starsza kobieta nie tylko nie jest fałszywa, ale wręcz pozwala, by sączyła się ona do całego otoczenia
31:2131 minut, 21 sekundJednak obok Cihan. Stabilność. Spokojny. Pewny. Jego dłoń nadal spoczywała na jej dłoni
31:3231 minut, 32 sekundyNie ściska jej mocno. Nie musiał. Wystarczyło, że tam była.– Proszę o uśmiech – za dokładne fotografka
31:4331 minut, 43 sekundyMukadder uniósł wózek ust w coś, co prowadzi do przodu uchodzić za uśmiech. Sinem stworzył z uprzejmości
31:5331 minut, 53 sekundyMinerał promieniała naturalnie. Hancer spróbował. Cihan wybuchł w stronę obiektywu, ale w ostatniej chwili coś w nim drgnęło
32:0432 minuty, 4 sekundyBo oto, natychmiast w momencie, gdy zdjęcie następuje w wyniku uderzenia, Hancer następuje po uderzeniu i uderzeniu w twarz niemu
32:1732 minuty, 17 sekundNa wyjściu także. Ich oczy spotkały się nieplanowanie, a może właśnie najprawdziwiej
32:2632 minuty, 26 sekundWokół nich nadal istnieje salon, kanapy, lampy, gniew Mukadder, cała ta duszna inscenizacja rodzinnej zgody
32:3732 minuty, 37 sekundA jednak w tej jednej sekundzie wszystko, co przestało mieć znaczenie.
32:4832 minuty, 48 sekundJakby byli sami. Jakby liczyło się tylko to, że mimo presji, mimo chłodu, mimo upokorzeń, jednak siedzą obok siebie
32:5932 minuty, 59 sekundRazem. Flesz rozświetlił salon. Zdjęcie zostało zrobione. I choć na atak wpadła cała rodzina, tej samej chwili transmita tylko do nich
33:1233 minuty, 12 sekundPo błysku lamp fotografka opuściła urządzenie i przez chwilę sama była poruszona. Przez lata pracy widziałem setki rodzinnych portretów: wymuszonych, eleganckich, pustych, pozornie doskonałych
33:2733 minuty, 27 sekundBig ale, z uchwyconą przed sekundą, było inne. Byłoby w tym opublikowanym, tak, ale też coś bezcennego – prawdziwość
33:3833 minuty, 38 sekundTego nie da się wyreżyserować. To widać od razu. – Myślę, że pięknie – powiedział z przybyłem
33:4833 minuty, 48 sekundMukadder nie zniszcza. Jej spoczywał na Cihanie i Hancer z niezadowoleniem
33:5733 minuty, 57 sekundNie można znieść, że syn nie tylko nie odsunął się na bok, ale jeszcze publiczne, przy obcej osobie, przy całym domu, stanął po jej stronie
34:0934 minuty, 9 sekundDla Mukadder nie było nic groźnego niż utrata wpływu w świetle dnia. W samotności można knuć, może pomóc, być może sądzić
34:2034 minuty, 20 sekundAle ten jeden obraz – syn ​​​​patrzący na karę z miłością, nie na matkę z opłatą – był dla niej jak pęknięcie w porządku świata, który został uznany za należny sobie
34:3334 minuty, 33 sekundy– Może zrobimy jeszcze kilka ujęć w ogrodzie? – uwagaa ostrożna fotografka
34:4134 minuty, 41 sekund– Tylko młoda, przygotowana? Światło naprawdę jest wyjątkowe.– Znakomity pomysł – dotyczy Cihan, zanim ktoś inny powiedział coś
34:5534 minuty, 55 sekundI znowu do „doskonały pomysł” zabrzmiało jak coś więcej niż zgoda. Jak kolejny akt sprzeciwu wobec matki
35:0535 minut, 5 sekundHancer wydziela się na niego z lekkim zdziwieniem. On tylko skinął głową, jakby powiedział jej bez słów: nie cofaj się, nie dziś
35:1735 minut, 17 sekundWstali niemal natychmiastowo. Gdy ruszyli ku ogrodowi, Mine klasnęła w następców. – Ja też chcę zobaczyć! – za podstawową
35:2835 minut, 28 sekundSinem przytrzymany przez delikatne. – Za chwilę, kochanie.Mukadder objętya nieruchomo
35:3735 minut, 37 sekundJej miejsce zacisnęło się na bazie kanapy. Mogła zostać za nimi, mogła zostać przesłana, mogła rzucać kolejne chłodne uwagi
35:4835 minut, 48 sekundAle nawet ona wyczuła, że ​​w tej chwili wymknęła się spod jej władzy. Właśnie dlatego ból podwójnie
35:5735 minut, 57 sekundNa tarasie odprowadzanym powietrzem. Pachniało nawadnianie, nagrzanym kamieniem i kwiatami z ogrodu
36:0636 minut, 6 sekundHancer odetchnął głębiej, być może być dostępny tylko tutaj. Fotografka ustawiła ich przy balustradzie z widokiem na basen, potem przy schodach, potem w półcieniu smukłych drzew
36:2136 minut, 21 sekundProsiła, przez spojrzenieeli na siebie, przez zbliżenie się do siebie, przez stanięcie bardziej naturalnie – ale w ich przypadku niewielkie cówić
36:3236 minut, 32 sekundyTo, have między nimi było, układało ich ciała lepiej niż jakakolwiek instrukcja. – Panie Cihan, może trochę wyżej… tak, przy
36:4436 minut, 44 sekundyDoskonalenie. Pani Hancer, proszę lekko unieść brodę. Idealnie. A teraz… proszę nie patrzeć w obiektyw
36:5536 minut, 55 sekundTylko na siebie.Hancer unosił. Cihan spojrzał na nią tym samym spojrzeniem co w sypialni, gdy zapinał jej naszyjnik
37:0637 minut, 6 sekundSpokojnym, czułym, niezachwianym. I nagle wszystkie wcześniejsze słowa Mukadder, cała poniżająca atmosfera, wszystkie ukryte sztylety utkane z chłodu, zaczęły tracić siłę
37:2137 minut, 21 sekundNie znikały całkowicie. Takie rany nie znikają od razu. Ale przestawały być najważniejsze
37:3037 minut, 30 sekund– Nadal się boisz? – zapytało cicho, tak przez tylko ona.Zawahała się. – Trochę
37:3937 minut, 39 sekund– Ja też – zastosowanie niespodziewanie.Spojrzała na niego zaskoczona.– Ty?.– Bo wiem, ile cię to koszt
37:4937 minut, 49 sekundBoję się każdej chwili, w której ktoś zgasić twoje światło.Oczy Hancer napełnił się wilgocią
37:5937 minut, 59 sekund– Nie ców tak, bo się rozpłaczę przed zdjęciami.Uśmiechnął się lekko. – które są jeszcze piękniejsze
38:0938 minut, 9 sekundPrawdziwsze. – Nie wszystko musi być prawdziwe na zdjęciach – szepnęła. – Czasami ludzie wybierani pozory
38:1838 minut, 18 sekund– Ja nie – zastąpić natychmiast. – Ja wolałbym ciebie. Całą. Nawet jeśli jesteś smutna
38:2838 minut, 28 sekundNawet jeśli się boisz. Nawet jeśli świat nie jest w stanie cię przyjąć, jak na to, którysz
38:3638 minut, 36 sekundTo było więcej niż uzupełnienie. To było przyjęcie czyjejś umiejętności bez próby jej poprawienia
38:4438 minut, 44 sekundyPrzyjęcie całego człowieka. Hancer zwolnił tylko na chwilę, aby móc przejść z uśmiechem, w którym było coś rozjaśnionego
38:5638 minut, 56 sekundFotografka znowu nacisnęła migawkę.Na dole, za szybą, Mukadder obserwowała ich z wnętrza salonu
39:0639 minut, 6 sekundZniknęło natychmiast jak para z reklam luksusowych: piękne, eleganckie, doskonale dobreni
39:1539 minut, 15 sekundAle to nie uroda była tym, co ją drażniło. Drażniło ją to, że Hancer nie pękła. Że zamiast zejść na dół upokorzona, niepewna i przygaszona, zeszła przy boku jej syna jak kobieta, której przywrócono godność
39:3239 minut, 32 sekundyA najboleśniejsze było to, że właśnie Cihan jej tę godność przywrócił. – Mamo? – wystąpienie cicho Sinem, które od chwili obecnej milcząco pojawia się twarz Mukadder
39:4639 minut, 46 sekund– Może… może to dobrze, że jednak zrobione te zdjęcia.Mukadder uciekła ku niej, która nastąpiła tak powoli, że już sam ten ruch był ostrzeżeniem
39:5839 minut, 58 sekund– Dobrze? – lodowato.Sinem przełknęła ślinę.– Chodziła mi tylko o to, że… to ważny dzień
40:0840 minut, 8 sekundRodzinne zdjęcie zostanie na lata. – Właśnie dlatego nie każdy powinien się na nim znaleźć – zidentyfikowana Mukadder
40:1840 minut, 18 sekundSinem zamilkła natychmiast. Mine, która bawi się brzegiem poduszek, jest najpierw na babcię, potem na matkę, jakby nie zrozumiana, dlaczego słowa dorośli nagle stały się takie ostre
40:3340 minut, 33 sekundyTo dziecko nie znało całej historii. Ale wyczuwało, że między ludźmi, których kocha, płynie coś gorzkiego
40:4340 minut, 43 sekundyNa tarasie Cihan i Hancer kończy się kolejne ujęcie. Fotografka była zachwycona. – Jeszcze jedno, naprawdę ostatnie
40:5440 minut, 54 sekundyProszę stanąć blisko. Tak. Teraz pan może coś powiedzieć do żony, byle ją rozbawić
41:0341 minut, 3 sekundyHancer uniósł urządzenie.– Lepiej nie – mruknęła z cieniem figlarności, która dawno nie przebijała się przez jej smutek
41:1341 minut, 13 sekund– On ma dziwne poczucie humoru.– To oszczerstwo – Cihan z oburzeniem, które rozbawiło ją jeszcze bardziej
41:2341 minut, 23 sekundy– Naprawdę? Przypomnieć ci, co powiedziałeś, kiedy pierwszy raz podajesz kawę w tym domu?
41:3241 minut, 32 sekundyCihan skrzywił się z udawanym zakłopotaniem. – Został następnie nierozsądny. – powiedziałeś, że ta kawa może obudzić nawet zmarłych
41:4341 minut, 43 sekundyFotografka roześmiała się, a wraz z nią Hancer. Prawdziwie. Jasno. Bez konieczności. Właśnie w tej chwili pojawia się kolejne zdarzenie
41:5641 minut, 56 sekund– Jest! – za naprawa fotograficzna triumfalnie. – To jest to.Hancer ostatecznie się, kiedy uciekła się do Cihana
42:0742 minuty, 7 sekund– Więc jednak umiesz mnie rozśmieszyć. – Mówiłem, że mam talent. – powiedziałeś, że masz rację
42:1742 minuty, 17 sekundTo nie to samo. – W moim przypadku bardzo często to to samo.Zaśmiała się jeszcze raz
42:2542 minuty, 25 sekundI choć był to tylko krótki moment na cały ciężar, jaki wniósł do tego dnia, właśnie takie momenty w pamięci najmocniej
42:3642 minuty, 36 sekundNie te, w których bol krzyczy. Lecz te, w których mimo bolu ktoś mógł cię ocalić od upadku
42:4542 minuty, 45 sekundKiedy wrócił do salonu, fotografka zaczęła pakować część sprzętu, ale tym razem zrobiła to z zupełnie innej energii
42:5642 minuty, 56 sekundW dalszym ciągu przełącznika się chłód Mukadder, nadal było w nim napisane, które nie przekazało się rozproszyć całkowicie
43:0643 minuty, 6 sekundA jednak coś się zmieni. Nie w starszym przypadku. Nie w układzie całego domu
43:1543 minuty, 15 sekundLeczenie w samym paliwie tej historii.Hancer nie była już samotną kobietą siedzącą na brzegu, gotową, zgubioną, przez inne miejsce
43:2743 minuty, 27 sekundZeszła na dół. Stanęła twarzą w twarz z niechęcią. Usiadła na zdjęciu, na którym chciano jej nie widzi
43:3743 minuty, 37 sekundZrobiłem to nie dlatego, że przestała się bać, ale dlatego, że istniała, ponieważ obok niej ktoś stoi, kto nie pozwolił jej zniknąć
43:4943 minuty, 49 sekundMukadder może nadal knuć. Mogła milczeć z pogardą. Mogła być pilna, przez umniejsze miejsce synowej
44:0044 minutyAle połączenie popołudnia jest czymś, czego nie można łatwo wykryć: Cihan publiczne, jasne i bez cieni zawahania ustawionej na twojej zasadzie
44:1244 minuty, 12 sekundA w takich domach, jak dziesięć wyborów, które mają znaczenie większe niż tysiąc słów w ukryciu
44:2244 minuty, 22 sekundyGdy dzień zaczął chylić się ku wieczorowi, światło za oknami stało się bardziej jasne, miękkie, zmęczone
44:3244 minuty, 32 sekundyRezydencja nadal była piękna, basen nadal odbijał niebo, aw dystrybutor nadal stały ceny mebli i kwiatów w kryształowych wazonach
44:4344 minuty, 43 sekundyZ zewnątrz nic się nie zmieni. Ale pod powierzchnią przesunąć się ledwie uchwytna granica
44:5244 minuty, 52 sekundyWielkie zwycięstwa nie są jak triumfalne deklaracje. Czasem postać dłoni splecionych na tych, którzy je rozłożyli
45:0445 minut, 4 sekundyByć może są jednym zdjęciem, na które składają się dwaj ludzie nie postrzegani w obiektywie, tylko na siebie – tak, jakby cały świat miał się zawalić, a oni zostali przeniesieni w tym spojrzeniu bezpieczni
45:1845 minut, 18 sekundI właśnie takie zdjęcie tego dnia.Nie jest idealnym rozwiązaniem dla rodziny.Lecz zdjęcie miłości, które może być odprowadzane do chłodu
45:3045 minut, 30 sekundMiłość, która nie odeszła. Nie schowała się. Nie ustąpiła miejsca cudzej dumie.Miłości, która zeszła po schodach z podniesioną głową