„Ten dom jest teraz twój!” – Hançer ststaje do otwartej wojny z bezwzględną teściową, podczas gdy w rezydencji rodzi się udostępniający sekret
0:2222 sekundyWitaj w mrocznym, ale jakże pociągający świat rezydencji Develioğlu, gdzie luksus to tylko piękna maska ​​dla bezlitosnych intryg i rodzinnych wojen
0:3535 sekundWyobraźcie sobie młodą, niepewną kobietę. Hançer, choć olśniewa w nowej, ostatniej kreacji, czuje się jak w złotej kieszeni
0:4747 sekundMakijaż ciąży jej niczym pancerz, którego nie można zastosować, a przed nią wyrasta przeszkoda – śmiertelne, kamienne drzwi rezydencji i określonea w bezwzględnej nicha teściowa, Mukadder
1:021 minuta, 2 sekundyOkrutna kobieta bez cieni litości zatrzaskuje drzwi przed nosem synowej, skazując ją na chłód nadchodzącej nocy i charakterystyczny jasny sygnał: tu nie ma dla ciebie miejsca
1:151 minuta, 15 sekundAle każda zima musi w końcu upaść. Kiedy zapada zmrok, powraca Cihan. Widząc swoją zmarzniętą funkcję porzuconą przed domem, bierz jej lodowate elementy w swoje i wprowadzane ją do środka, prosto w paszczę lwa
1:321 minuta, 32 sekundyPrawdziwa burza wybucha dopiero podczas kolacji. Gdy mała Mine z odpadem wita Hançer jako „Kopciuszka”, Mukadder ostateczny wynik upokorzenia synową
1:451 minuta, 45 sekundNie wie jednak, że Cihan nie daje długo milczeć. W ułamku sekundy, na wroga, rzucając matce otwarte wyzwanie, atakując słowa, które zawsze zmieniały system sił: „Możesz tylko wejść do kuchni, kiedy polecisz
2:042 minuty, 4 sekundyTen dom jest teraz twój”.A to oczywiste, że było mało. w cieniach tych dramatycznych wydarzeń, z dala od jadalni, przerażona Derya w panice ukryty test ciążowy
2:172 minuty, 17 sekundKłamstwa się piętrzą, a podejrzliwe rzuty rzucane na korytarze zwiastują katastrofę
2:272 minuty, 27 sekundCzy nowy “Kopciuszek” przetrwał w domu żmij? Jaką tajemniczą tajemnicą jest Derya i czyja głowa spadnie, gdy prawda wyjdzie na szczękę? Przekroczenie rezydencji Develioğlu i przekazywanie danych na sygnały, które nie są wykrywane przez wykrywanie!
2:452 minuty i 45 sekundZanim jednak przejdziemy do pełnej historii, musisz subskrybować nasz kanał! Kliknij czerwony przycisk poniżej, zostaw łapkę w górę, jeśli kibicujecie Hançer, i włączcie dzwoneczek otrzymany
3:023 minuty, 2 sekundyDzięki temu nie przegapicie żadnego mrocznego sekretu ani dodatkowej intrygi z rezydencji Develioğlu
3:113 minuty, 11 sekundGotowi? Zaczynamy!.Hançer u progu wojny.W rezydencji Develioğlu wszystko miało swój rytm, twój porządek i twoje niewypowiedziane prawa
3:243 minuty, 24 sekundyMarmurowe posadzki lśniące tak czysto, niepożądane ludzkie, których nigdy nie dotknięto
3:323 minuty, 32 sekundyKryształowe lampy rzucane miękkim światłem na ścianie jednym starymi fotografiami, na przezroczystym zasłonie, na meblach, które pamiętały czasy, gdy o losie domu decydowali wyłącznie ci, którzy nosili nazwę z dumą i chłodem
3:493 minuty, 49 sekundA jednak tego wieczoru, pod internetową elegancją, wszystko drżało. To sam dom rozpoznał, że do środka ktoś przyszedł, kto nie został przez wszystkich objęty
4:044 minuty, 4 sekundyHançer stanęła w środku pokoju gościnnego nieruchomo, niemal zbyt oneśmielona, ​​​​by jeszcze jeden krok
4:144 minuty, 14 sekundMiała na sobie czarno-białą kreację, ograniczoną, wyrafinowaną, tak odległą od prostoty, do której przywykła, że ​​przez chwilę czuła się nie jak kobieta ubrana na wieczór, lecz jak ktoś przebrany za własne marzenie
4:304 minuty, 30 sekundMateriał miękki opływał jej pływak. Czarny akcent dodawał jej powagi, biel wydobywał delikatność twarzy, a mocniejszy niż zwykle sprawiał, że jej spojrzenie było bardziej zdecydowane, chociaż w środku było jedno wielkie drżeniem
4:494 minuty, 49 sekundKobieta w czerwonej bluzce, która pomaga jej się uruchomić, odsunąć się o pół kroku, wypływana na nią, aż klasnęła z zachwytu
5:015 minut, 1 sekunda— Boże drogi… — westchnęła z szerokim uśmiechem. — Gdy pan młody cię zobaczy, nie będzie możliwe sprawdzenie
5:115 minut, 11 sekundCihan oszaleje.Hançer dotknęła niepewnie policzka opuszkami palców, automatycznie została sprawdzona, czy to naprawdę jej twarz
5:225 minut, 22 sekundyPotem wyeliminowana w połysku. W odbiciu kobiety głównej, istnieje, ale obcą. Zbyt mało, zbyt gotową, zbyt
5:345 minut, 34 sekundynie jej.— Czy to nie jest za dużo? — pytanie cicho. — Ten makijaż… Jest taki mocny
5:435 minut, 43 sekundyJa… ja wyglądam jak ja.Kobieta prychnęła pod nosem, ale nie z irytacji, raczej z pobłażliwym rozbawieniem
5:535 minut, 53 sekundyPodeszła bliżej, opadające opadające włosy przy skroni Hançer i jej prosto w oczy
6:026 minut i 2 sekundy— Posłuchaj mnie dobrze — powiedziałem tonem łagodnym, ale stanowczym. — To nie jest już czas, kiedy możesz schować się za prostotą i zwolnionym
6:146 minut i 14 sekundJesteś teraz żoną Cihana Develioğlu. Rozumiesz, have big znaczenie?.Hançer milczała przez moment
6:256 minut i 25 sekund— Że wszyscy będą patrzeć? — niepewnie.— Nie tylko patrz. Ocenić
6:346 minut, 34 sekundyWażyć każdy twój krok, każde słowo, każdy oddech. W tym domu nic nie ginie. Ani dobre wrażenie, ani błąd
6:456 minut i 45 sekundsprzeciwiać się błędom.W głosie kobiety sprzeciwia się nuta. Uśmiech zniknął z jej twarzy, a miejsce serdeczności o przestrzeganiu zasad ostrożności
6:586 minut, 58 sekund— chciałbyś zmyć makijaż? — pojawił się, sam ten pomysł był dziecinny. — Nie. Przyzwyczajaj się
7:087 minut, 8 sekundMusisz być tak, jak przystało na kobietę u boku Cihana. Przede wszystkim… — zawiesiła głos — uważaj na panią Mukadder
7:207 minut, 20 sekundNa dźwięk tego imienia Hançer odruchowo wyprostowała plecy.— Ja nie chcę z nią uderzającej — wyszeptała
7:297 minut, 29 sekund— Do dobrze. Ale to nie znaczy, że wojna nie przyjdzie do ciebie sama.W pokoju na chwilę zapadła cisza
7:397 minut, 39 sekundZ daleka dochodzą przytłumiony gwar domu, stuknięcie porcelany, ciche szelest kroków służby
7:487 minut, 48 sekundWszystko brzmi zwyczajnie, a jednak w sercu Hançer każdy dźwięk rozchodzi się jak zapowiedź czegoś nieuchronnego
7:587 minut, 58 sekund— Słuchaj, dziecko — kobieta z czerwonej bluzki zniżyła głosy. — W tym domu są miejsca, gdzie trzeba mniej, niż się myśli
8:108 minut, 10 sekundSą też chwile, których trzeba stać prosto, nawet jeśli są pod tobą uginają
8:188 minut, 18 sekundDziś jest jedna z takich chwil. Nie okazuj drewna. Nie tłumacz się za dużo. I dalej, że teraz każdy twój ruch będzie nie tylko ciebie, ale i Cihana
8:328 minut, 32 sekundyHançer przełknęła ślinę.— A jeśli zrobiłeś coś nie tak?.— Zrobisz. Na pewno. Każdy robi
8:428 minut, 42 sekundyAle nie wolno ci fabularne, że cię to złamało. Po tych słowach kobieta cofnęła się, jakby przypuszczała, że ​​powiedziała już wszystko, co mogła
8:548 minut, 54 sekundyMachnęła lekko dłonią w stronę drzwi.— Idź. Przywitaj się z innym.Samo to — jeden — drugi — że można to zrobić, serce Hançer biło inaczej
9:089 minut, 8 sekundCihan. Wypowiedzenie jego imienia w myślach powoduje jej zastosowanie ukojenie i niepokój
9:179 minut, 17 sekundBył dla niej schronieniem, ale właśnie przez to, że wystąpił także próby Bo co, jeśli ten świat go nie odbierze? Co, jeśli wystąpi czy później uzna, że ​​pomyłł z buntem?
9:359 minut i 35 sekundWyszła z pokoju wolnego, niemal ceremonialnie. Kiedy znaleziono na zewnątrz, chłodniejsze powietrze, które zostało uderzone w twarz i otrzeźwiło
9:479 minut, 47 sekundKamienna ścieżka prowadzenia przez ogród ku użytkom drzwiom rezydencji praktycznej się dłuższa niż zwykle
9:569 minut, 56 sekundZachodzące słońce malowało niebo nad morzem pasami miedzi, purpury i zgaszonego złota
10:0410 minut, 4 sekundyWszystko wokół było piękne do bundu. Gdyby świat zdecydował się zadrwić z niejednego pięknego w chwili, gdy szła na spotkanie z cudzą surowością
10:1610 minut i 16 sekundKażde odbicie się cichym stuknięciem obcasów o kamień. Hançer szła sama. Bez środka, który można uchwycić
10:2710 minut, 27 sekundBez pewności. Bez ochrony słów Cihana, które w jego występowaniu zawsze brzmiały
10:3610 minut, 36 sekundMiało wspomnienie tego, że to on przedstawił jej znaczenie przy przydomku. To wystarczało, by iść
10:4610 minut, 46 sekundNiewystarczało, by się nie bać.Kiedy stanęło przed ogromnymi drzwiami, przez chwilę, która zatrzymała się na ich zawieszeniu,
11:0111 minut, 1 sekundaPotem uniósł broń i zapukała.Po chwili drzwi unęły się lekko. W szparze do twarzy Fadime
11:1011 minut i 10 sekundDobra, twarz kobiety, która w tym domu widziała zbyt wiele, przez jeszcze pozorom, ale bezpośrednio w sobie odruch ciepła
11:2111 minut, 21 sekund— Hancer? — zdziwiła się, a zaraz potem zniżyła głos. — Wejdź, dziecko….Nie zdążyła dokończyć
11:3111 minut, 31 sekundW korytarzu pojawia się dźwięk laski uderzającej o posadzkę. Rozwiązanie z nieubłaganą, w progu postępowania się Mukadder
11:4311 minut, 43 sekundyJej sylwetka nie była wysoka, ale wypełniła przestrzeń jak cień. Jeden chłodny ruch odsuwany Fadime na bok i stanął na przeciw Hançer tak, nawet przez powietrze między nimi, które zostało zakazane
11:5911 minut, 59 sekundJej oczy przesunęły się po twarzy Hançer, po makijaż, po sukni, po dłoniach zaciśniętych nerwowo przy bokach
12:0912 minut, 9 sekund— Po co przyszłaś? — pytanie.Nie było w tym pytaniu zdziwienia. Byłoby tylko zagrożenie, które mogłoby już wystąpić Hançer przed tymi drzwiami był aktem bezczelności
12:2312 minut, 23 sekundyHançer pochyliła się do przodu, starając się, by jej głos nie zadrżał.— Cihan przedstawił mi tu zaczekać — grzecznie
12:3512 minut i 35 sekund— powiedział, że wróciłem….— Mam? — przerwała jej Mukadder. — Myślisz, że ci daje prawo wejścia?
12:4512 minut i 45 sekund— Ja nie chcę….— Nie tłumacz się. Słuchaj.Fadime obok cicho, z wydanym malującym się na twarzy, ale nie odważa się odezwać
12:5812 minut, 58 sekundW tym domu milczenie służyło nie tyle obowiązkówem, ile istnieje funkcja przetrwania.Mukadder zbliżyła się do krok
13:0813 minut, 8 sekundJej głos stał się jeszcze cichszy, a przez to groźniejszy.— Będziemy czekać tutaj
13:1613 minut, 16 sekundNa zewnątrz. Jeśli Cihan naprawdę nastąpi, sam po ciebie przyjdzie. Sam wprowadził przez cię dziesięć razy
13:2713 minut, 27 sekundAle ty nie przekraczasz go sama. Rozumiesz?.Hançer czuća, że ​​krew odpływa z twarzy
13:3713 minut, 37 sekund— Pani Mukadder, ja….— Ani kroku — warknęła starsza kobieta. — Bo jeśli wejdziesz do tego domu bez mojego przyzwolenia, rozpocznij wojnę
13:4913 minut, 49 sekundOtwarta. I nie będziesz mógł później powiedzieć, że cię nie ostrzegłem.Przez moment, gdy ich spojrzenie zostało zauważone, jak dwa zupełnie różne światy
14:0114 minut, 1 sekundaW markach Hançer byłóil, godność i stłumiony strach. W liderach Mukadder — wola władzy tak twarda, że ​​niemal materialna
14:1214 minut, 12 sekundPotem drzwi zamknęły się z trzaskiem.Ten dźwięk przeciął wieczór brutalnie. Hançer została sama
14:2114 minut, 21 sekundPrzez kilka pierwszych sekund nie ruszyła się. Jakby ciało nie było jeszcze upokorzenia, które już zrozumiało serce
14:3214 minut, 32 sekundyStała na kamiennej ścieżce wyprostowanej, ale wewnątrz czułej, jak coś w niej osuwa się powoli w przepaść
14:4214 minut, 42 sekundyMogłoby być. Chciałbym zapukać jeszcze raz. Być może gdzieś w cieniu i rozpłakać się jak dziecko
14:5214 minut, 52 sekundyNie stworzył nic z tych rzeczy.Bo jeśli odejdzie, Cihan wrócił i nie znalazł jej. Jeśli zapukasz ponownie, tylko pogłębij własne poniżenie
15:0415 minut, 4 sekundyJeśli się rozpłacze, da Mukadder zwycięstwo, którego tamta jest nie mniej niż obowiąza
15:1315 minut, 13 sekundZaczekała więc.Niebo nad morzem ciemno powoli. Kolorystyka przejścia w szarość, potem w granat
15:2315 minut, 23 sekundyWiatr się ostrzejszy. Z oddalił się dobiegał szum fal i jednostajny dźwięk cykad
15:3115 minut, 31 sekundRezydencja za zamkniętymi drzwiami jaśniała ciepła lampa, ale do Hançer dotarł tylko do chłód kamienia i ciężaru milczenia
15:4115 minut, 41 sekundCzas alternatywny, gdy człowiek jest sam z własnym wstydem. Minuta dorosła według rozmiaru godzinowego
15:5015 minut, 50 sekundMyśli krążyły w kółko. „Powinnam powiedzieć Cihanowi.” „Nie. To jego matka.” „Ale on miał prawo wiedzieć
16:0016 minut”.„A jeśli przez mnie wybuchnie skandal?”.„A jeśli milczenie stanie się początkiem wszystkiego?”
16:0916 minut, 9 sekundZacisnęła się. Były już lodowate. Raz czy dwa podeszła kilka kroków w bok, następnie podane pod tymi samymi drzwiami, jakby bała się, że jeśli odsunie się od nich potwierdzone, ktoś uznany za dowód, że brakło jej potwierdzenia
16:2716 minut, 27 sekundJej makijaż, którego tak się obawiała, teraz jest jej jeszcze bardziej bardziej. pojawia się, że każde miejsce pudru i tylko podkreślone, jak bardzo jest w tym miejscu obca
16:4116 minut, 41 sekundGdy zapadł zmrok, ciszę rozdarł wreszcie odgłos silnika. Czarne auto wtoczyło się na podjazd bezpieczny, z charakterystycznym dla Cihana spokojem człowieka, który przywykł do tego, że świat odsuwa mu sprzęt z dróg
16:5916 minut, 59 sekundSamochód się zatrzymał. Drzwi istniejące. Cihan wysiadł, poprawiając mankiet koszuli, lecz kiedy dotrze do urządzenia przy wejściu Hançer, natychmiast znieruchomiał
17:1317 minut, 13 sekundNa jego postać pojawiła się zdumienie.— Hançer? — rzucił szybko, ruszając ku niej
17:2117 minut, 21 sekund— Firma z karmienia? Dlaczego stoisz na dworcu?.Zbliżył się i od razu coś w jego spojrzeniu się zmieniło
17:3117 minut, 31 sekundZaskoczenie ustąpiło miejsca niepokojowi. Bo choć Hançer rozwiązaniea stoi prosto, zaprzecza unikaniu drżenia głosu, nie pojawia się nie zobaczyć, że zmarzła
17:4417 minut, 44 sekundyŻe żywota długo. Że coś było nie tak.W jednej krótkiej chwili, zanim nastąpi, w pamięci Hançer odżyły słowa Mukadder: „Jeśli wejdziesz, rozpocznie się wojna”
17:5817 minut, 58 sekundMogła powiedzieć wszystko. Mogła znaleźć na drzwiach, na zamknięte okna, na upokorzenie, które jeszcze piekło ją pod skórą
18:0918 minut, 9 sekundMogła wbić pierwszy gwóźdź w trumnę pozornego spokoju tego domu.Ale pojawiaa się na Cihana — zmęczonego po dniu tylko, a natychmiast natychmiast skupionego na niej — i pojawia się jej okrucieństwo, przez właśnie teraz, które następuje między innymi a wcześniej
18:2818 minut, 28 sekund— Czekałam — słuchała cicho. — Tak jak prosiłeś.Cihan zmarszczył brwi.— Tutaj? Cały czas?
18:3918 minut, 39 sekundUśmiechnął się blado, zbyt szybko.— być dostępny, aby uciec od razu
18:4818 minut, 48 sekundTo nie była prawda. To nie było też do końca kłamstwo. To była jedna z tych obowiązków, które ratują chwilę, ale ranią przerwę
19:0019 minutCihan popatrzył na nią długo, prawdopodobnie w jej słowach więcej, niż usłyszał głos
19:0819 minut, 8 sekundNic jednak nie powiedziałem. Zamiast tego znajdują się obie jej dłonie w swoich.— Jesteś lodowata — mruknął iw jego tonie reagowanie na czułość tak naturalna, że ​​​​Hançer aż za dotknięte serce
19:2319 minut, 23 sekundy— Musiałeś strasznie zmarznąć.— Nic mi nie jest.— Nie ców mi, że nic ci nie jest, kiedy twoje ręce są zimniejsze od kamienia
19:3519 minut, 35 sekundPod jednym z nich znajduje się urządzenie, które jest podłączone do sieci bezprzewodowej, co nie jest możliwe
19:4519 minut i 45 sekundPotem wyjdzie na nią. — Następnym razem nie będzie można czekać na zewnątrz. Rozumiesz?
19:5419 minut, 54 sekundyW tym jednym zdaniu było coś więcej niż troska. Był niewidoczny jeszcze przeciw wszystkim, co zostało ustalone, obok niego, dalej, dalej
20:0820 minut, 8 sekundSkinęła lekko głową. — Chodź — powiedziała. Ująła ją za rękę, a ten prosty gest nagle stał się kimś więcej niż bliskość
20:1920 minut, 19 sekundBył deklaracją. Bez słów, bez świadków, bez patosu. Cihan Develioğlu poszedł do rezydencji, przy sobie kobiety, której nie wszyscy widzą tam
20:3420 minut, 34 sekundyZrobiłem to, jakby nie było możliwości, że ktoś mógłby mieć wobec tego sprzeciwu
20:4220 minut, 42 sekundyWnętrze domu otuliło ich światło, zapach drewna i cichy szeptem zwykłego życia
20:5020 minut, 50 sekundAle pod tym wszystkim kryło się, które nie zostało już dostarczone.W jadalni panowała atmosfera pozornego spokoju
21:0121 minut, 1 sekundaLuksusowy stół nakryto elegancki. Naruszane powierzchnie porcelany i określone ustawienia z tej lokalizacji, z których korzystają w tym domu, ustawienia między relacjami między wszystkimi: wszystkim Twoim miejscem docelowym, tylko nikt nie został wprowadzony do zmiany konfiguracji
21:2021 minut, 20 sekundMukadder osadzony, chłodna jak figura wyrzeźbiona z ciemnego kamienia
21:2821 minut, 28 sekundSinem trwały obok w milczeniu, z twarzą spokojną, lecz z oczu, które widziały więcej, niżóiwiły
21:3821 minut, 38 sekundMała Mine przekaza niespokojnie, jak zawsze pełne życia, z tą szczerością dziecka, która jeszcze nie uczy się bać rodziny napięć
21:5021 minut, 50 sekundGdy do otoczenia weszli Cihan i Hançer, wszystkie spojrzenia od razu znalazły się ku nim
21:5821 minut, 58 sekund— Dobry wieczór — powiedział Cihan zwyczajnie, ale w jego głosie było coś, co od razu wypełniło przestrzeń
22:0822 minuty, 8 sekundMój natychmiast podskoczyła na krześle. Jej twarz rozpromieniła się tak, jakby cały wieczór pojawił się właśnie na dziesięć chwili
22:1822 minuty, 18 sekund— Kopciuszek! — za prowadzenie z zachwytem. — Witaj, Kopciuszko!.Hançer, mimo wszystko, nie potrafiła się nie uśmiechnąć
22:3022 minuty, 30 sekundDziecięca przyjemność Mine wywołała w sobie tę cudowną moc, która chwilę na chwilę rozbrajała lęk
22:3822 minuty, 38 sekund— Dobry wieczór, Mine — miękko.— Jesteś naprawdę jak księżniczka! — wyciągnięta dziewczynka, machając fizycznie
22:5022 minuty, 50 sekund— Ale taka lepsza niż księżniczka. Taka… prawdziwa.Cihan wydostaje się na nią z rozbawieniem
22:5922 minuty, 59 sekund— Mine, daj jej własną, zanim ogłosisz ją królową całego domu.Mine zachichotała
23:0823 minuty, 8 sekundMukadder nie ma zastosowania nawet. Jej przeszył Hançer z taką samą lodową niechęcią, że człowiek słabszy, który pochodzi przez falę powietrzną
23:1923 minuty, 19 sekundHançer jednak tylko ścisnęła miejsce. Nie widoczna.Cihan odsuwana od krzesła
23:2823 minuty, 28 sekund— Usiądź — powiedział, że jest przeznaczony do użycia. Na moment można go zastosować, nawet jeśli jest to proste uruchomienie nowej wersji urządzenia
23:3923 minuty, 39 sekundMukadder milczała, lecz w jej spojrzeniu, że było tyle sprzeciwu, aż słychać go było bardziej niż słowa
23:4823 minuty, 48 sekundW tym samym czasie, w innej części domu, pod równie elegancką fasadą rozgrywającą się inny dramat
23:5723 minuty, 57 sekundDerya szczątkowa w łazience przed lustrem blada jak ściana. W dłoni trzymany test ciążowy tak, jakby od samego ścisku wyniku miał się zmienić
24:0924 minuty, 9 sekundNie oddychała prawnie. Wpatrywała się w małe okienko, w znak tak prosty i tak bezlitosny, że aż absurdalny
24:2024 minuty, 20 sekundJak to możliwe, że cały los człowieka może nagle skurczyć się do kilku kresek?.— Nie… — wyszeptała
24:3024 minuty, 30 sekund— Nie, nie, nie….Powiedziała to nie dlatego, że nie jest rozumiane, co widzi. Właśnie zrozumiany za dobrze
24:4124 minuty, 41 sekundW lustrze jej twarz wydaje się obca. Oczy zbyt szeroko otwarte, usta lekko rozchylone, policzki pozbawione koloru
24:5124 minuty, 51 sekundPrzez przebiegły jej obrazy, pytania, lęki, twarze ludzi, których nie było wcześniej
25:0125 minut, 1 sekundaHałas z korytarza wyrwał ją z odrętwienia. Derya drgnęła, jakby przyłapano ją na zbrodnię
25:1025 minut, 10 sekundBłyskawicznie schowany test, rozejrzała się nerwowo, zachowana włosy i wyjście z łazienki, dostępne przy odbiorą obojętną minę
25:2125 minut, 21 sekundNiemal od razu zderzył się z Beyzą.Beyza uniosła brwi.— Derya? — Pytanie przeciągle
25:3025 minut, 30 sekund— Coś się stało?.Derya została zatrzymana.— Nie. Nic. — Nic? Wyglądasz tak, jakbyś poszedł ducha
25:4225 minut, 42 sekundy— Po prostu… pokarm mi się zimno.Beyza zmrużyła oczy. była kobietą, która wykrywała słabość jak drapieżnik krew
25:5325 minut, 53 sekundy— Zimno? — następna z lekkim uśmiechem. — W środku, przy tych wszystkich światłach?
26:0226 minut, 2 sekundy— powiedziałem, że to nic — ucięła Derya zbyt szybko. Chciała przejścia obok niej, lecz Beyza eliminująca przebieg główny jej drogi
26:1326 minut, 13 sekund— Derya, znam dziesięć ton. Kiedy ludzie cówią „to nic”, zwykle oznacza to coś bardzo interesującego
26:2326 minut, 23 sekundy— Nie mam mocy na twoje gry.— A ja nie lubię, gdy ktoś przede wszystkim kontroluje coś
26:3126 minut, 31 sekundW bohaterach Deryi błysnęło coś pomiędzy gniewem a paniką.— Odsuń się, Beyza.Beyza pojawiła się jej jeszcze przez chwilę, po czym rzeczywiście zadziałało
26:4426 minut, 44 sekundyAle uśmiech, który pojawił się na jej skutek, nie został usunięty w sobie ani grama podziękowań
26:5226 minut, 52 sekundy— Oczywiście — powiedział miękko. — Idź odpocząć. Tylko znalezione, że tajemnice mają to do siebie, że bardzo źle odkryliśmy w tym domu
27:0427 minut, 4 sekundyZawsze w końcu wychodzą na światło.Derya nic nie następuje. Minęła ją i niemal natychmiast wydostała się na górę, ściągając ukryty test tak, automatycznie, bała się, że spadł i nie jest plastikowy, lecz jej całe życie
27:2127 minut, 21 sekundBeyza patrzyła za nią długo. Jej oczy błyszczały podejrzeniem.Tymczasem w jadalni natychmiast, która była następująca kolacją, zmieniająca się powoli w walce
27:3427 minut, 34 sekundyMukadder, ewentualnie zmuszona przez sygnał syna, umieszczony później w miejscu przy stole
27:4327 minut, 43 sekundyGest był oszczędny, chłodny, bardziej przypominał wydanie warunkowego zezwolenia niż zaproszenie rodzinne
27:5327 minut, 53 sekundyHançer siedzia obok Cihana. Czuł się na sobie spojrzenie teściowej niczym lodowaty ciężarówka
28:0128 minut, 1 sekundaSinem milczała, lecz w jej spojrzeniu pojawiło się coś na kształt współczucia. Fadime krzątała się w tle, udając zajęcie, choć ewidentnie słuchała każdego słowa
28:1528 minut i 15 sekundTo Cihan pierwszy przerwał ciszę.Oparł się łatwoj, wybuchł na Mine, potem na Hançer, a na końcu na wszystkich przy stole
28:2628 minut, 26 sekund— Nasza księżniczka — powiedziała z lekkim uśmiechem, nawiązując do słów dziewczynki
28:3528 minut, 35 sekund— Od dziś mieszkamy razem. Wszyscy.Słowa zawisły nad stołem niczym oficjalna deklaracja
28:4528 minut, 45 sekundNie było w nich miejsca na konsultacjach. Cihan nie pytał o nadzorcę. Oznajmiał fakt.Mine rozpromieniła się natychmiast
28:5628 minut, 56 sekund— Naprawdę? Naprawdę bądź? — za dokładność do Hançer. — Już nie pójdziesz dokąd? Będziesz z nami codziennie?
29:0729 minut, 7 sekundHançer wyprowadza na nią z ciepłem, którego nie udało się zabić ani chłód Mukadder, ani własny lęk
29:1629 minut, 16 sekund— Jeśli mnie otrzymasz, zostanę — a.— Ja cię chcę! — wykrzyknęła Mine bez wahania
29:2529 minut, 25 sekund— Zrobiłbym mi dolmę? Taką jak kiedyś? Tęsknić? Z listkami?.Na skutek Hançer pojawił się pierwszy prawdziwy uśmiech tego wieczoru
29:3829 minut, 38 sekund— Zrobię ci dolmę — powiedziała. — I to takie, że będziesz prosiła o dołożenie. Mine klasnęła w zależności
29:4829 minut, 48 sekund— Zachowałem! Zostałem!.I właśnie wtedy został oskarżonya się Mukadder.Jej głos przeciął radosne uniesienie jak cóż
29:5929 minut, 59 sekund— W tym domu od gotowania jest Fadime — powiedział chłodno. — Kuchnia nie jest miejscem spełniania dziecięcych zachcianek ani zabaw dla członka rodziny
30:1130 minut, 11 sekundZawiadomienie o ciszy.Mine puściło, nie rozumiejąc do końca, dlaczego nagle pojawiło się tak ciężko
30:2130 minut, 21 sekundFadime zamarła przy kredensie. Hançer zesztywniała, choć rozważa się nie szerszego tego po sobie
30:3030 minut, 30 sekundMukadder pociągnął dalej, z apodyktyczną precyzją, dokładnie rozpatrywaną wielopokoleniową konstytucję rodu
30:4030 minut, 40 sekund— Każdy ma tu swoje miejsce. Służba pełniona. Rodzina nie wchodzi do kuchni. Nie ma sobie równych w zmianach
30:5030 minut, 50 sekundCihan wejścia powoli w stronę matki. Przez moment patrząc na nią bez słów
30:5830 minut, 58 sekundW jego spojrzeniu nie było gniewu zakończonego. Był za spokój człowieka, który już został uruchomiony i nie został uruchomiony
31:0931 minut, 9 sekund— Naprawdę? — Temat cicho.Mukadder uniesiony.— Rzeczywiście.— Czy moja żona ma tutaj gościć? — ciągnął Cihan
31:2131 minut, 21 sekund— Ma oddychać tylko tam, gdzie ktoś jej wskaże? Ma pytanie o przestrzeganie każdego kroku? — Twoja żona — zaakcentowała Mukadder — najpierw zastosuj się do zasad tego domu
31:3631 minut, 36 sekund— A kto je ustala? — pytanie.— Ja — nakaza bez wahania. Mine wodziła od jednego do następnego, coraz bardziej niespokojna
31:4831 minut, 48 sekundSinem zacisnęła miejsce na serwetce. Fadime puściło jeszcze inny.Cihan wyszedł w stronę Hançer
31:5831 minut, 58 sekundJego twarz złagodna.— Słyszysz mnie? — powiedział do wyraźnie, głośno, tak przez wszystkich, którzy mogli usłyszeć każde słowo
32:0932 minuty, 9 sekund— Wejście do kuchni, kiedy tylko wyjdziesz. Och, którego chcesz. Po co chcesz. Ten dom jest teraz twój
32:1932 minuty, 19 sekundW jadalni zapanowała taka cisza, że ​​słychać było tykanie zegara w sąsiednim sklepie
32:2732 minuty, 27 sekundMukadder pobladła z gniewu.— Cihan….— Nie zakończonym — przerwał jej spokojnie.Spojrzał na matkę, a potem znów na Hançer
32:3932 minuty, 39 sekund— Jeśli będzie chciał gotować, będzie gotować. Jeśli zastosujesz w kuchni i picć tam herbatę, zrobisz to
32:5032 minuty, 50 sekundJeśli Mine poprosi ją o dolmę, Hançer zrobi jej dolmę. I nikt nie będzie cówił mojej żonie, gdzie ma prawo wejście, a gdzie nie
33:0133 minuty, 1 sekundaOstatnie zdanie zabrzmiało tak, że Hançer prawie dotyczy oddechu.Czy on wiedział? Czy domyślał się? Czy te słowa istnieją, które są dostępne na obecnym poziomie, czy jednak coś więcej — ukryte uderzeniem zadanym temu, czy już się znajdujesz przy użyciu?
33:2133 minuty, 21 sekundMukadder odsuwany lekko na krzesło. Drewno zazgrzytało o posadzkę. — Bardzo szybko zapominasz, kim jestem w tym domu — po zastosowaniu napiętym od urażonej dumy
33:3533 minuty, 35 sekund— Nie zapominam — pogrzeb Cihan. — Właśnie dlatego cówię do ciebie, a nie za twoimi gniazdkiem
33:4433 minuty, 44 sekundy— Więc cówisz mi wprost, że moje słowo nic już nie znaczy?. — Mówię ci wprost, że Hançer nie będzie tutaj traktowany jak intruz
33:5533 minuty, 55 sekundTo słowo — intruz — uderzao Hançer w serce. Z jednej strony bolesnej, bo zwanej prawdą, którą wszyscy odczuwali
34:0634 minuty, 6 sekundZ drugiej strony przynosiło ulgę, bo Cihan wypowiedział je tak, jak zareagowało coś, na co nie ma zgody
34:1534 minuty, 15 sekundMukadder wyprostowała się jeszcze bardziej.— To dom Develioğlu — syknęła. — Nie zajazd dla ludzi, którzy przyszli z ulicy i myślą, że złapali szczęście za obrączkę
34:2934 minuty, 29 sekundMine wypuszczonea przerażona na Hançer.Sinem pod warunkiem. Po raz pierwszy w jej pojawieniu się pojawia się błysk otwartego sprzeciwu
34:4034 minuty, 40 sekundAle Cihan pozostały spokojny.— Zwykle — powiedział cicho. I właśnie ta cisza w jego głosie jest bardziej niebezpieczna niż krzyk
34:5234 minuty, 52 sekundy— Nie pozwolę — wyciągnąć — przy tym ukradłem osobę upokarzoną przez moją osobę. Nie pozwolę też, aby ktoś, nawet ty, mamo, zrobił z tego miejsca w domu, w którym może wystąpić
35:0835 minut, 8 sekundMukadder roześmiała się krótko, bez cienia radości.— Gorsza? Ona sama wie, skąd pochodzi
35:1835 minut, 18 sekundHançer czuća piekące upokorzenie. Przez moment chciałem wstać i wystąpić. Ale potem następuje obok siebie dłoń Cihana
35:2935 minut, 29 sekundLekko, pod stołem, położyła ją na jej palcach. Nie patrz na nią. Nie musiał. Ten gest wił więcej niż wszystkie deklaracje
35:4135 minut, 41 sekund„Zostań. Nie jesteś sama.”. Hançer podniósł. Jej głos, gdy ostatni się pojawił, był cichy, ale obecny
35:5335 minut, 53 sekundy— Pani Mukadder — powiedziała — nie przyszłam tu po wojnie. Nie przyszedłem też po cudzą łaskę
36:0236 minut, 2 sekundyJestem tutaj, bo jestem żoną pańskiego syna. Chcę jedynie skorzystać z tego domowi uwagi
36:1136 minut, 11 sekundMukadder wyprowadza na nią tak, jakby była zdumiona, że ​​​​Hançer w całości śmieóiwić.— Szacunek? — lodowato
36:2236 minut, 22 sekundy— Szacunek zaczyna się od poznania własnego miejsca. — Godność? — pytaniea Hançer, nie opuszczając spojrzenia
36:3236 minut, 32 sekundy— Od czego zaczęła się godność?.Sinem drgnęła. Fadime zamknęła oczy na chwilę, jakby mogła się pojawić, przez kolejne słowo nie podpalone w całym domu
36:4636 minut, 46 sekundMukadder nie natychmiast. W jej spojrzeniu pojawiło się coś ostrego, niemal brutalnego
36:5536 minut, 55 sekundAle to Cihan alternatywny głos.— Od dziś — oznajmił — miejsce Hançer jest tutaj. Obok mnie
37:0537 minut, 5 sekundNie przed drzwiami. Nie poza stołem. Tutaj.To było już nie tylko wsparcie. To była granica pociągna wobec wszystkich
37:1637 minut, 16 sekundMine, która z dziećmi intuicyjnie wyczuwała więcej, niż rozumiała, pochyliła się ku Hançer i szepnęła nieśmiało:
37:2637 minut, 26 sekund— To ja jutro przyjdę do kuchni, dobrze? Razem zrobimy dolmę. Cichutko.Na polecenie Hançer drgnął uśmiech, tym razem podszyty wzruszenie
37:3937 minut, 39 sekund— Dobrze — odszepnęła.Mukadder to usłyszała.— Nikt nie będzie robił nic cichutko za moimi plcami! — rzucił ostro
37:5037 minut, 50 sekundMój aż się skuliła.I raz po raz pierwszy Sinem odważył się wejść między słowa starsze
37:5837 minut, 58 sekund— Mine tylko się cieszy — rozmawiał spokojnie. — Dziecko nie robi nic złego.Mukadder przeniesiony na nią
38:0838 minut, 8 sekund— Nikt cię nie pytał.Sinem wytrzymała wzrok.— Może nie. Ale siedzę przy tym stołem i słucham, jak ccówi się przy każdej wojniech, miejscach w intruzach
38:2238 minut, 22 sekundyTo nie jest rozmowa dla Mine.W drugie coś drgnęło. Dziesięć wydarzeń wyciągających prawdę z ludzi w ich przyzwyczajeniach
38:3238 minut, 32 sekundyMukadder wydany z siebie krótko, gardłowy dźwięk niezauważony, lecz nie natychmiast
38:4138 minut, 41 sekundPo raz pierwszy wydostał się na zewnątrz, co spowodowało jego niepodzielny porządek, początek pęknięcia nie od jednego uderzenia, lecz od wielu szczegółowych przeciwników
38:5438 minut, 54 sekundyCihan wstał.— Dość na dziś — powiedział.Spojrzał na Hançer.— Chodź.Nie pytanie, czy zakończyća spożycie
39:0539 minut, 5 sekundNie oglądam się za aprobatą. Wyciągnął rękę, a ona została uderzona. Kiedy odbyło się z miejsca, przez jedną chwilę, w której spotkało się ze spojrzeniem Mukadder
39:1939 minut, 19 sekundNie było w nim już tylko strachu. Byłoby coś nowego. Coś, co rodzi się w człowieku dopiero później, gdy przeżyje upokorzenie i mimo to nie upadnie
39:3239 minut, 32 sekundyMukadder, aby zauważyć. I być może właśnie to zabolało ją bardziej niż słowa syna
39:4039 minut, 40 sekundBo Hançer, dziewczyna, która może zostać zastosowana na progu, pojawi się za drzwiami, kazać jej marznąć i czekać — natychmiast do ataku nie jako cień, ale jako następująca, której nie można już wymazać
39:5739 minut, 57 sekundW oddali, na piętrze, Derya wysłana na skraju łóżka z ukrytym testem ciążowym w dłoni, odłączony od łez i zwierząt myśliwskich
40:0940 minut, 9 sekundW korytarzach Beyza snuła swoje podejrzenia niczym, co wkrótce umożliwi zaprowadzenie ją do nowego sekretu
40:1840 minut, 18 sekundW jadalni Fadime zaczęło po cichu zbierać talerze, Mine zerkała w stronę drzwi z osobowem smutkiem, a Sinem przechowywania nieruchomo, jakby zrozumiala, że ​​była świadkiem czegoś istotnego niż zwykłe sprzeczka
40:3440 minut, 34 sekundyA w sercu domu, który tak daleko do jednego głosu, może zostać cicha zmiana
40:4240 minut, 42 sekundyNie było jeszcze zwycięzców. Nie było pokoju. Nie było przebaczenia. Były tylko ograniczenia, które zostały podjęte, i które już nie chciały się uginać
40:5640 minut, 56 sekundCihan korzystania Hançer korytarzem powoli, w milczeniu. Kiedy się sami, zatrzymaliśmy się
41:0541 minut, 5 sekundUjawniono się, zbyt przypadkowo, przez możliwość dalszego chowania się za półprawdą. — Hançer — powiedział cicho
41:1541 minut, 15 sekund— Co występuje przed moim przyjazdem?.Jej serce ścisnęło się.Wiedziała, że ​​ta chwila nadejdzie
41:2641 minut, 26 sekundTo też, że odpowiedź może zmienić wszystko. Spojrzała na jego twarz, na oczy, w których była ciężarna, gniew jeszcze nie nazwany i troska tak szczera, że ​​niebezpieczna dla wszystkich murów, jakie jest rozwiązanie między nim a pakietem
41:4541 minut, 45 sekundZa ich placami rezydencja oddychała swoim wyjściem, brytyjskim tajemniczym rytmem. Przed nimi trzymała się noc
41:5541 minut, 55 sekundA Hançer stałym pośrodku tej nocy z jednym imieniem w sercu: czy miłość wystarcza, przez dom, który już teraz szykował się na walkę?